Glosariusz
Definicje terminów dotyczących tożsamości, protokołów i platformy, używanych w Admin Console i w tej dokumentacji.
Zwięzłe definicje terminów, które spotykasz w Admin Console i w tej dokumentacji. Tam, gdzie dane pojęcie ma własny rozdział, hasło odsyła do niego.
AAL (Authenticator Assurance Level)
Miara tego, jak mocno tożsamość użytkownika została potwierdzona podczas logowania, zdefiniowana w NIST SP 800-63B. AAL1 to uwierzytelnianie jednoskładnikowe, AAL2 wieloskładnikowe, a AAL3 wymaga powiązanego ze sprzętem, odpornego na phishing authenticatora. Zobacz Poziomy uwierzytelniania.
ACR (Authentication Context Class Reference)
Wartość nazywająca siłę uwierzytelnienia osiągniętą lub wymaganą dla sesji, czyli sposób, w jaki platforma wyraża AAL w polityce albo w tokenie. Polityki uwierzytelniania i aplikacje żądają minimalnej wartości ACR; platforma ustala na podstawie użytych składników, jaką wartość ACR osiągnęła sesja. Zobacz Poziomy uwierzytelniania.
Add-on (dodatek)
Osobno licencjonowany obszar funkcjonalny nakładany na Twój poziom subskrypcji. Dostępne są dwa dodatki: CIAM (tożsamość klientów i użytkowników zewnętrznych, organizacje, logowanie społecznościowe) oraz DIAM (tożsamość i zgodność urządzeń). Zobacz Plany i dodatki.
AMR (Authentication Methods References)
Lista poszczególnych metod użytych podczas logowania (na przykład hasło, TOTP, klucz bezpieczeństwa), zapisywana dla każdej sesji i udostępniana w tokenach. Kombinacja metod decyduje o tym, jaką wartość ACR osiąga sesja.
Application (aplikacja)
Usługa ufająca, która deleguje uwierzytelnianie do platformy, konfigurowana w sekcji Integracje → Aplikacje. Aplikacja używa jednego protokołu (OIDC, SAML lub WS-Federation) i może dodatkowo otrzymywać konta aprowizowane przez SCIM.
Audit log (dziennik audytu)
Odporny na manipulacje zapis istotnych zdarzeń (logowań, zmian konfiguracji, działań cyklu życia). Każdy wpis jest zapieczętowany w łańcuchu skrótów i podpisany, dzięki czemu wyeksportowany dziennik można zweryfikować niezależnie. Zobacz Dzienniki audytu oraz Typy zdarzeń audytu.
Authentication policy (polityka uwierzytelniania)
Zbiór reguł dostępu warunkowego, który decyduje, kiedy wymagane jest uwierzytelnianie wieloskładnikowe albo podniesienie poziomu uwierzytelnienia, na podstawie warunków takich jak katalog użytkownika, przynależność do grupy, konkretni użytkownicy, strefa sieciowa czy przedział czasu. Zobacz Polityki uwierzytelniania.
Back-channel logout
Mechanizm OIDC, w którym platforma powiadamia w komunikacji serwer-serwer każdą zalogowaną aplikację o wylogowaniu użytkownika, dzięki czemu jego sesja zostaje zakończona wszędzie, bez polegania na przekierowaniach przeglądarki.
Claim
Informacja o użytkowniku (na przykład adres e-mail, nazwa czy przynależność do grupy) przenoszona w ID tokenie, access tokenie albo Assertion SAML i dostarczana aplikacjom zgodnie z żądanymi scope'ami oraz mapowaniem atrybutów.
Client assertion (private key JWT)
Krótko żyjący JWT, który aplikacja podpisuje własnym kluczem prywatnym, aby się uwierzytelnić, zamiast wysyłać wspólny client secret. Platforma weryfikuje go kluczem publicznym zarejestrowanym przy aplikacji. Wymagany przez profile bezpieczeństwa Financial-grade API. Zobacz Financial-grade API security.
Connection (połączenie)
Federacyjne logowanie do zewnętrznego Identity Providera: logowanie społecznościowe (na przykład Google, GitHub, LinkedIn) albo inny firmowy IdP, pozwalające użytkownikom zalogować się istniejącym kontem. Połączenia są federacją przychodzącą i różnią się od aplikacji. Zobacz Połączenia.
Device compliance
Ocena stanu bezpieczeństwa zarejestrowanego urządzenia (szyfrowanie dysku, zapora, zainstalowane lub podatne oprogramowanie i podobne) względem polityki. Element dodatku DIAM, możliwy do użycia jako warunek w politykach uwierzytelniania.
Directory (katalog)
Źródło zbioru użytkowników. Katalog lokalny przechowuje i uwierzytelnia użytkowników na platformie; katalog typu enterprise synchronizuje użytkowników z Active Directory lub LDAP i deleguje uwierzytelnianie do tego źródła. Każdy użytkownik należy dokładnie do jednego katalogu.
DPoP (Demonstrating Proof-of-Possession)
Mechanizm OAuth 2.0, który wiąże access token z kluczem posiadanym przez klienta, tak aby skradzionego tokenu nie mógł odtworzyć nikt, kto nie dysponuje również tym kluczem (tokeny sender-constrained).
FAPI (Financial-grade API)
Zestaw wzmocnionych profili bezpieczeństwa OAuth 2.0 i OIDC opracowanych przez OpenID Foundation z myślą o danych o wysokiej wartości, takich jak open banking, płatności czy dokumentacja medyczna. Stosowany dla pojedynczej aplikacji jako profil bezpieczeństwa, który następnie wymusza uwierzytelnianie klienta oparte na kluczach, pushed authorization requests, tokeny sender-constrained oraz silniejsze podpisy. Zobacz Financial-grade API security.
FIDO2
Rodzina standardów (WebAuthn oraz CTAP) stojąca za passkeyami i przenośnymi kluczami bezpieczeństwa, umożliwiająca odporne na phishing uwierzytelnianie oparte na kluczach publicznych. Zobacz WebAuthn i passkey.
Grant
Utrwalony zapis dostępu, na który użytkownik wyraził zgodę dla aplikacji, czyli scope'ów i claimów, które może ona otrzymać. Wystawiany podczas przepływu autoryzacji OAuth 2.0 / OIDC i wielokrotnie używany przy kolejnych logowaniach.
Home Realm Discovery
Automatyczne kierowanie logowania do połączenia federacyjnego na podstawie domeny adresu e-mail wpisanej przez użytkownika: zamiast na ekran hasła użytkownik trafia prosto do Identity Providera swojej organizacji. Konfigurowane dla każdego połączenia przez jego domeny e-mail. Zobacz Połączenia.
IdP (Identity Provider)
System, który uwierzytelnia użytkowników i poświadcza ich tożsamość wobec innych usług. Platforma działa jako IdP dla OIDC, SAML i WS-Federation. Może też korzystać z zewnętrznego IdP przez połączenie.
Impersonation
Audytowane narzędzie wsparcia, które pozwala uprawnionemu administratorowi działać jako użytkownik, aby odtworzyć to, co ten użytkownik widzi. Platforma zapisuje działanie w dzienniku audytu, utrzymując rozdział między rzeczywistym wykonawcą a podmiotem, i rejestruje początek oraz koniec jako osobne zdarzenia. Na wdrożeniach CIAM ten sam mechanizm obsługuje funkcję „przełącz widok organizacji", która ogranicza konsolę do danych jednego klienta. Zobacz Cykl życia użytkownika i Typy zdarzeń audytu.
JWKS (JSON Web Key Set) / klucz podpisywania
Zbiór kluczy publicznych, których aplikacje używają do weryfikowania tokenów i Assertions wystawionych przez platformę. Odpowiadające im prywatne klucze podpisywania są zarządzane w sekcji Ustawienia → Klucze podpisywania i można je rotować.
MFA (Multi-Factor Authentication)
Wymaganie dwóch lub więcej niezależnych składników (czegoś, co znasz, masz albo czym jesteś), aby się zalogować. Zobacz Uwierzytelnianie wieloskładnikowe.
Mail-domain reservation (rezerwacja domeny pocztowej)
Ustawienie katalogu, które zastrzega jedną lub więcej domen e-mail wyłącznie dla tego katalogu. Gdy domena jest zarezerwowana, żadne konto w innym katalogu nie może użyć adresu e-mail w tej domenie: każda ścieżka, która tworzy użytkownika lub zmienia adres e-mail, respektuje to zastrzeżenie. Zapobiega to przejęciu chronionej domeny przez otwartą rejestrację albo logowanie federacyjne. Zobacz Katalogi użytkowników.
NameID
Identyfikator użytkownika wewnątrz Assertion SAML, czyli wartość, po której aplikacja rozpoznaje powracającego użytkownika. Jego format i atrybut źródłowy konfiguruje się osobno dla każdej aplikacji SAML.
Network zone (strefa sieciowa)
Nazwany zbiór zakresów IP (albo, w przypadku stref dynamicznych, krajów i znanych sieci usługowych) używany jako warunek w politykach, na przykład zaufana sieć firmowa, w której drugi składnik może zostać złagodzony. Strefa jest albo trusted, albo untrusted; strefa niezaufana działa wyłącznie poprzez politykę, która się do niej odwołuje. Zobacz Strefy sieciowe.
OAuth 2.0
Framework autoryzacji leżący u podstaw OIDC, określający, w jaki sposób aplikacje uzyskują access tokeny do wywoływania API. Platforma obsługuje authorization code z PKCE, client credentials, device authorization grant, refresh tokeny, token introspection oraz unieważnianie.
OIDC (OpenID Connect)
Nowoczesna warstwa uwierzytelniania zbudowana na OAuth 2.0, używana przez aplikacje webowe, jednostronicowe, mobilne i machine-to-machine. Dodaje ID token oraz standardowy zestaw claimów tożsamości.
Organization (organizacja)
Grupowanie na potrzeby scenariuszy B2B: firma klienta, której użytkownicy i administratorzy są objęci wspólnym zakresem, z własną listą członków i delegowanymi administratorami. Wymaga dodatku CIAM. Zobacz Organizacje.
PAR (Pushed Authorization Request)
Rozszerzenie OAuth 2.0, w którym aplikacja najpierw wysyła swoje parametry autoryzacji do punktu końcowego back-channel i otrzymuje jednorazowe odwołanie, a następnie przekierowuje użytkownika, przekazując wyłącznie to odwołanie. Parametry nigdy nie pojawiają się w adresie URL przeglądarki, więc po drodze nie można ich ani podejrzeć, ani zmienić. Wymagane przez profile bezpieczeństwa Financial-grade API.
Passkey
Poświadczenie FIDO2/WebAuthn zastępujące hasło: klucz prywatny przechowywany na urządzeniu użytkownika lub w jego menedżerze haseł i weryfikowany biometrią albo kodem PIN. Odporny na phishing, w zależności od platformy synchronizowany albo powiązany z urządzeniem.
PKCE (Proof Key for Code Exchange)
Rozszerzenie przepływu authorization code, w którym aplikacja wysyła wraz z żądaniem autoryzacji skrót wygenerowanego przez siebie sekretu (challenge), a przy wymianie kodu sam sekret (verifier). Przechwycony kod jest więc sam w sobie bezużyteczny. Jedyną akceptowaną metodą challenge jest S256; PKCE jest wymagane dla public clients oraz w ramach profilu bezpieczeństwa Financial-grade API, a wszędzie indziej zalecane.
Provisioning-only application (aplikacja wyłącznie do aprowizacji)
Aplikacja skonfigurowana do wychodzącej aprowizacji SCIM bez Single Sign-On: konta są tworzone, aktualizowane i dezaktywowane w aplikacji docelowej, ale użytkownicy nie logują się do niej przez platformę. SSO i aprowizacja to niezależne przełączniki aplikacji. Zobacz Aprowizacja aplikacji.
RBAC (Role-Based Access Control)
Przyznawanie uprawnień poprzez role, a nie bezpośrednio poszczególnym osobom. Uprawnienia administracyjne platformy i role możliwe do przypisania korzystają z tego modelu. Zobacz Role.
Risk score (ocena ryzyka)
Ocena stanu bezpieczeństwa pojedynczego użytkownika, łącząca takie czynniki jak wykradzione poświadczenia, anomalie logowania i stan urządzenia, wykorzystywana przy decyzjach o dostępie warunkowym i prezentowana na potrzeby monitorowania.
Role (rola)
Nazwany pakiet uprawnień albo dostępów do aplikacji, który można przypisać użytkownikom lub grupom, jednostka RBAC.
RP / SP (Relying Party / Service Provider)
Aplikacja, która w zakresie uwierzytelniania polega na platformie. „Relying Party" to termin z OIDC, „Service Provider" to termin z SAML. Oba oznaczają tę samą rolę: odbiorcę Assertion wystawionej przez platformę.
SAML (Security Assertion Markup Language) 2.0
Uznany standard SSO w środowiskach korporacyjnych. Platforma działa jako SAML Identity Provider, wystawia podpisane (opcjonalnie zaszyfrowane) Assertions dla przepływów inicjowanych przez IdP i przez SP oraz obsługuje Single Logout.
Scope
Etykieta żądana przez aplikację, która decyduje o tym, jakie claimy i jaki dostęp do API ona otrzyma (na przykład openid, profile, email). Zgoda na scope'y jest utrwalana w grancie.
SCIM (System for Cross-domain Identity Management)
Standard aprowizowania kont między systemami. Platforma realizuje wychodzącą aprowizację SCIM: tworzy, aktualizuje i dezaktywuje konta użytkowników w podłączonych aplikacjach docelowych (aprowizuje użytkowników, a nie obiekty grup). Zobacz Aprowizacja aplikacji.
SSO (Single Sign-On)
Jednorazowe zalogowanie się i dostęp do każdej podłączonej aplikacji bez ponownego podawania poświadczeń. Realizowane przez OIDC, SAML i WS-Federation.
Step-up authentication (podniesienie poziomu uwierzytelnienia)
Poproszenie już zalogowanego użytkownika o dodatkowy lub silniejszy składnik przed wrażliwym działaniem albo aplikacją: podniesienie wartości ACR sesji na żądanie, a nie przy pierwszym logowaniu.
TOTP (Time-based One-Time Password)
Sześciocyfrowy kod zmieniający się w takt zegara, generowany przez aplikację authenticator i używany jako drugi składnik.
WebAuthn
Przeglądarkowe API standardu FIDO2, za pomocą którego witryna prosi urządzenie o utworzenie lub użycie poświadczenia opartego na kluczu publicznym, czyli technologia stojąca za passkeyami i przenośnymi kluczami bezpieczeństwa. Zobacz Uwierzytelnianie wieloskładnikowe.
WS-Federation
Starszy, zorientowany na technologie Microsoft protokół federacyjny dla Relying Parties takich jak Exchange OWA czy SharePoint. Platforma wystawia podpisane tokeny SAML 1.1 za pośrednictwem usługi Security Token Service.