Szybkie starty
Podłącz własną aplikację do logowania przez OpenID Connect, z gotowymi przewodnikami po ogólnym przepływie, Node, Pythonie i React.
Te przewodniki doprowadzają aplikację do stanu, w którym loguje użytkowników przez platformę za pomocą OpenID Connect (OIDC). Zacznij od ogólnego przepływu, aby zrozumieć poszczególne elementy, a potem przejdź do przewodnika pasującego do Twojego stosu technologicznego.
| Przewodnik | Do czego służy |
|---|---|
| OpenID Connect (Authorization Code + PKCE) | Sam protokół, na czystym HTTP i curl. Przeczytaj go najpierw; pozostałe na nim bazują. |
| Backend Node / Express | Aplikacja webowa renderowana po stronie serwera albo oparta na API w Node.js. |
| Backend Python / Flask | Aplikacja webowa renderowana po stronie serwera w Pythonie. |
| Aplikacja jednostronicowa React | Aplikacja przeglądarkowa bez własnego backendu. |
| Klient Financial-grade API (FAPI 2.0) | Aplikacja z profilem bezpieczeństwa FAPI 2.0: private key JWT, pushed authorization requests, DPoP. |
| Zabezpieczanie API | Druga strona: weryfikowanie access tokenów platformy we własnym API i egzekwowanie scope'ów. |
Aby wywołać REST API zarządzania platformy z usługi backendowej (bez logowania użytkownika), skorzystaj zamiast tego z szybkiego startu machine-to-machine na stronie API.
Zanim zaczniesz
-
Zarejestruj swoją aplikację. W Admin Console dodaj aplikację i wybierz typ OIDC pasujący do Twojego wdrożenia: klienta confidential dla wszystkiego, co ma backend zdolny utrzymać secret w tajemnicy (Node/Express, Python/Flask), albo klienta public dla aplikacji jednostronicowej lub natywnej, która tego nie potrafi. Zobacz Aplikacje.
-
Zapisz poświadczenia. Klient confidential ma client ID oraz client secret; klient public ma wyłącznie client ID i opiera się na PKCE. Trzymaj secret na serwerze, nigdy w kodzie działającym w przeglądarce.
-
Dodaj swój redirect URI. Zarejestruj dokładny adres URL, pod który platforma odsyła użytkownika po zalogowaniu (na przykład
https://app.example.com/callback). Adresy redirect URI są porównywane znak po znaku: schemat, host, port, ścieżka i końcowy ukośnik muszą być identyczne; symbole wieloznaczne nie są obsługiwane. -
Poznaj swoje punkty końcowe. Wszystko poniżej można odnaleźć w dokumencie konfiguracji OpenID Twojej instancji:
https://<your-domain>/.well-known/openid-configurationZastąp
<your-domain>domeną logowania swojej instancji (Twoją własną domeną, jeśli ją masz, w przeciwnym razie hostem platformy). Ten dokument wymieniaauthorization_endpoint,token_endpoint,userinfo_endpoint,jwks_uriorazend_session_endpoint. Traktuj dokument discovery jako źródło prawdy i pozwól swojej bibliotece go odczytać, zamiast wpisywać ścieżki na sztywno.
Punkty końcowe w skrócie
Dla orientacji, standardowe ścieżki to:
| Przeznaczenie | Ścieżka |
|---|---|
| Discovery | /.well-known/openid-configuration |
| Autoryzacja | /authorize |
| Token | /oauth/token |
| UserInfo | /userinfo |
| Klucze podpisywania (JWKS) | /.well-known/jwks |
| Wylogowanie (end session) | /logout |
PKCE jest wymagane dla klientów public oraz dla aplikacji z profilem bezpieczeństwa Financial-grade API, a S256 to jedyna akceptowana metoda challenge. Zawsze używaj przepływu authorization code z PKCE; przepływ implicit nie jest zalecany.