Katalogi użytkowników
Katalogi lokalne i enterprise, Enterprise Connectors i synchronizacja, metody logowania, polityka haseł, samoobsługowa rejestracja, domeny pocztowe.
Katalog to kontener przechowujący użytkowników i decydujący o tym, jak się uwierzytelniają. Każdy użytkownik należy dokładnie do jednego katalogu, a katalog rządzi dostępnymi polami profilu, metodami uwierzytelniania, polityką haseł, opcjami samoobsługi oraz (w katalogach synchronizowanych) tym, skąd pochodzą użytkownicy.
Typy katalogów
| Typ | Gdzie są użytkownicy | Uwierzytelnianie |
|---|---|---|
| Local | Przechowywani lokalnie na platformie. | Lokalne hasło, passkey i pozostałe skonfigurowane metody. |
| Enterprise | Synchronizowani z Active Directory lub LDAP. | Delegowane do źródła AD/LDAP przez konektor Enterprise. |
Każdy katalog ma też typ biznesowy, który wyznacza typ przechowywanych w nim użytkowników:
- B2E: pracownicy.
- B2B: użytkownicy klienccy (zewnętrzni biznesowi), używani wraz z organizacjami.
- B2C: użytkownicy konsumenccy (zewnętrzne osoby prywatne).
Katalogi B2B i B2C należą do dodatku Customer Identity; zobacz Osoby → Typy użytkowników.
Lista Katalogi
Lista dzieli się na dwa podwidoki: Katalogi lokalne (katalogi przechowywane na platformie) i Katalogi korporacyjne (synchronizowane katalogi AD/LDAP). Każdy wiersz pokazuje liczbę użytkowników, która prowadzi wprost do tych użytkowników w sekcji Osoby. W podwidoku katalogów korporacyjnych pojawia się baner limitu, gdy zbliżasz się do liczby integracji enterprise objętych Twoją subskrypcją.
Uwaga: Wbudowane katalogi domyślne są chronione: ich nazwa i zarezerwowane domeny pocztowe są stałe, a samych katalogów nie da się usunąć. (Katalogu, który nadal przechowuje użytkowników, również nie można usunąć, najpierw przenieś lub usuń jego użytkowników.)
Tworzenie katalogu
- Otwórz Katalogi i wybierz utworzenie nowego.
- Wprowadź nazwę oraz typ biznesowy.
- Aby uczynić go katalogiem enterprise, włącz integrację korporacyjną i wskaż integrację (Active Directory / LDAP).
- Zapisz. Katalogi lokalne otwierają się na swoich ustawieniach, a katalogi enterprise na karcie Integracja korporacyjna, która wymienia konektory powiązane z katalogiem i prowadzi do sekcji Konektory Enterprise, gdzie możesz zarejestrować konektor.
Konektory i synchronizacja (enterprise)
Katalog enterprise sięga do Twojego Active Directory lub LDAP przez jeden lub kilka Konektorów Enterprise, czyli lekkich konektorów instalowanych w Twojej sieci, które utrzymują faktyczne połączenie. Platforma nigdy nie łączy się bezpośrednio z Twoją usługą katalogową.
Konektory
Konektorami zarządza się centralnie na stronie Konektory Enterprise, a nie wewnątrz katalogu. Aby połączyć katalog ze źródłem, utwórz tam konektor typu Uwierzytelnianie i powiąż go z tym katalogiem; dla odporności możesz powiązać kilka. Karta Integracja korporacyjna katalogu pokazuje powiązane konektory i ich stan online oraz prowadzi na tę stronę. Sposób tworzenia i rejestracji konektora opisano w sekcji Konektory Enterprise.
Synchronizacja
Na karcie Synchronizacja decydujesz, jak użytkownicy przepływają między źródłem a platformą:
- Włącz synchronizację: pobieranie użytkowników z katalogu według harmonogramu (tworzenie i aktualizacja kont).
- Synchronizacja upstream: dodatkowe zapisywanie wybranych zmian profilu wprowadzonych tutaj z powrotem do źródła.
- Password writeback: zapisywanie haseł ustawionych tutaj z powrotem do źródła. To właśnie ono w ogóle umożliwia zmianę hasła synchronizowanego użytkownika przez platformę: samoobsługowy reset, zmianę w portalu konta, administracyjną zmianę hasła i wymuszoną zmianę przy logowaniu. Działa niezależnie od Synchronizacji upstream, więc zmiany profilu i hasła mogą być zapisywane z powrotem osobno. Przy wyłączonym ustawieniu hasła są zarządzane wyłącznie w AD/LDAP.
- Zachowanie przy brakujących użytkownikach: co zrobić, gdy wcześniej zsynchronizowany użytkownik zniknie ze źródła: zawiesić, usunąć jeśli nieużywany albo usunąć.
- Synchronizuj dezaktywowanych użytkowników: czy dezaktywowani użytkownicy ze źródła mają być przenoszeni.
Karta pokazuje też Przegląd struktury katalogu tylko do odczytu, czyli jednostki organizacyjne i kontenery wykryte dla użytkowników i grup, dzięki czemu widzisz dokładnie, którą część drzewa źródłowego obejmuje synchronizacja.
Jak dopasowywane są rekordy
Gdy rekord przychodzi z synchronizacji, platforma dopasowuje go do istniejącego konta po stabilnym identyfikatorze katalogowym (własnym identyfikatorze obiektu źródłowego), a w drugiej kolejności po identyfikatorze logowania / adresie e-mail:
- Rekord, którego identyfikator pasuje do istniejącego konta synchronizowanego, aktualizuje to konto.
- Rekord bez dopasowania jest tworzony jako nowy użytkownik.
- Jeśli adres e-mail lub identyfikator logowania nowego rekordu należy już do innego konta, utworzenie zostaje odrzucone jako konflikt, zamiast po cichu tworzyć duplikat. Konflikt pojawia się jako problem, abyś mógł go rozwiązać (najczęściej jest to kolizja domeny pocztowej lub identyfikatora).
Synchronizacja ogranicza część akcji cyklu życia (na przykład to, kiedy synchronizowanego użytkownika można usunąć). Strona szczegółów użytkownika wyjaśnia w takich przypadkach, dlaczego akcja jest niedostępna. Zobacz też Cykl życia użytkownika.
Metody uwierzytelniania
Karta Metody uwierzytelniania katalogu decyduje o tym, jak jego użytkownicy potwierdzają swoją tożsamość.
Hasło
Dostępne w katalogach lokalnych oraz w katalogach enterprise, które zezwalają na edycję profilu. Tutaj konfiguruje się politykę haseł:
| Ustawienie | Uwagi |
|---|---|
| Minimalna długość | Od 8 do 64 znaków. 8 to minimum platformy, 12 to wartość domyślna dla nowego katalogu. NIST zaleca 15, co raport Security Health odnotowuje tak długo, jak katalog pozostaje poniżej tej wartości. Jest ona egzekwowana zawsze. |
| Dodatkowe reguły dotyczące rodzajów znaków | Cztery niezależne przełączniki: wymagaj małych liter, wielkich liter, cyfr, znaków specjalnych. Wszystkie domyślnie wyłączone, zgodnie z aktualnymi zaleceniami. |
| Historia haseł | Liczba poprzednich haseł, których nie można użyć ponownie. |
| Wygasanie hasła | Wymuszenie zmiany po określonej liczbie dni (domyślnie wyłączone). |
| Lista zablokowanych haseł | Odrzucanie haseł popularnych i pochodzących z wycieków (domyślnie włączone; dodaj własne wpisy, po jednym w wierszu, na przykład nazwy Twojej firmy lub produktów), a do tego dwa przełączniki wzorców: blokuj powtarzające się znaki (aaa) i blokuj znaki następujące po sobie (1234, abcd). |
| Nie zezwalaj na dane osobowe | Odrzucanie haseł zawierających własne dane profilowe użytkownika. |
Polityka haseł działa osobno dla każdego katalogu, więc katalog pracowniczy i katalog klientów mogą mieć różne reguły.
Obok przycisku Skonfiguruj znajduje się Przetestuj hasło. Otwiera on pole robocze, które wypisuje reguły w takiej postaci, w jakiej są zapisane, i odhacza je w trakcie pisania, dzięki czemu widzisz, czego polityka wymaga od Twoich użytkowników, zanim zobaczą to oni. Nic, co tam wpiszesz, nie jest zapisywane.
Jak działają reguły dotyczące rodzajów znaków
Każda reguła jest osobnym przełącznikiem, a nie stopniem na skali. Wymaganie cyfr nie wymaga dodatkowo wielkich liter, dzięki czemu politykę w rodzaju „litery i cyfry, bez znaku specjalnego" (PCI DSS 8.3.6) da się faktycznie skonfigurować.
To długość niesie ciężar polityki: dłuższe minimum chroni lepiej niż jakakolwiek reguła dotycząca rodzajów znaków. Najpierw podnoś długość, a reguły dotyczące rodzajów znaków włączaj tylko tam, gdzie coś Cię do tego zobowiązuje. Właśnie po to są. PCI DSS 8.3.6 wymaga cyfr i liter, BSI IT-Grundschutz również oczekuje klas znaków. Tam, gdzie takiego obowiązku nie ma, aktualne zalecenia (NIST SP 800-63B) odradzają je: prowadzą głównie do przewidywalnych podstawień (Passwort staje się P@ssw0rt!), a nie do haseł trudniejszych do odgadnięcia. Dlatego wszystkie są domyślnie wyłączone.
Dwie rzeczy są niezależne od reguł dotyczących rodzajów znaków. Lista zablokowanych haseł (słownik, korpus wycieków, znaki powtórzone i następujące po sobie, dane osobowe) działa zawsze, gdy jest włączona. Oraz: zmiana polityki nigdy nie unieważnia istniejących haseł, nowe reguły zaczynają obowiązywać przy następnym ustawieniu hasła przez użytkownika.
W katalogu enterprise politykę ocenia również konektor Enterprise wewnątrz Twojej sieci. Tam, gdzie konektor otrzymuje hasła zaszyfrowane end-to-end, jest jedynym miejscem, które to potrafi, ponieważ hasło nigdy nie istnieje na platformie w czytelnej postaci. Bez tego szyfrowania hasło sprawdza także platforma i obowiązują oba zestawy reguł.
Konektor starszy niż niezależne reguły zna wyłącznie wcześniejszą skalę kumulatywną, więc stosuje najbliższy zestaw, który pokrywa Twoją konfigurację, co może oznaczać, że wymaga rodzaju znaków, o który nie prosiłeś. Konsola wskazuje, których reguł to dotyczy, a wskazówka do hasła pokazywana Twoim użytkownikom wypisuje reguły, które faktycznie będą ich obowiązywać.
Wyłączanie haseł (katalogi bez wymogu hasła)
Sam przełącznik Hasło można wyłączyć, dzięki czemu użytkownicy katalogu nigdy nie zobaczą ekranu hasła i logują się kodem przesyłanym e-mailem. Zanim przełącznik da się przestawić, muszą być spełnione trzy warunki:
- Katalog jest katalogiem lokalnym (za hasła katalogu enterprise odpowiada AD/LDAP i nie da się ich tutaj wyłączyć).
- Jego typ biznesowy nie jest B2E (haseł nie można wyłączyć dla katalogu pracowniczego).
- Dla katalogu włączono już Email code login (zobacz poniżej).
Przestawienie przełącznika jest dodatkowo odrzucane, dopóki katalog przechowuje aktywnych użytkowników bez zweryfikowanego adresu e-mail: bez hasła kod e-mail byłby ich jedyną drogą do zalogowania, a weryfikacja adresu wymaga bycia zalogowanym, więc nie mogliby odzyskać dostępu samodzielnie. Okno potwierdzenia pokazuje, ilu użytkowników to dotyczy. Ostrzega też, gdy użytkownicy mają jako drugi składnik wyłącznie aplikację uwierzytelniającą lub SMS, ponieważ po przełączeniu tylko passkey albo klucz bezpieczeństwa może podnieść sesję do wyższego poziomu uwierzytelnienia; tacy użytkownicy nadal się logują, ale aplikacje wymagające uwierzytelniania wieloskładnikowego stają się dla nich nieosiągalne do czasu zarejestrowania passkeya.
Wyłączenie haseł automatycznie dostosowuje ustawienia zależne:
| Obszar | Skutek |
|---|---|
| Samoobsługowa rejestracja | Wymagaj weryfikacji adresu e-mail jest wymuszone i nie da się go już wyłączyć. |
| Resetowanie hasła | Powierzchnie resetu zostają wyłączone, łącznie z resetem samoobsługowym. |
| Wygasanie hasła | Ustawione na brak. |
| Formularz rejestracji | Nie pyta już o hasło. |
| Tworzenie użytkownika przez administratora | Opcja Aktywuj teraz i ustaw hasło znika; pozostaje wyłącznie ścieżka z linkiem aktywacyjnym. |
| Link aktywacyjny | Potwierdza konto, zamiast pytać o hasło. |
| Widok użytkownika u administratora i portal użytkownika końcowego | Wiersze i akcje dotyczące hasła są ukryte. |
| Tworzenie użytkownika przez API | Aktywny użytkownik zostaje odrzucony bez zweryfikowanego adresu e-mail, ponieważ kod e-mail byłby jego jedyną drogą do wejścia. Utwórz użytkownika jako provisioned i pozwól, aby link aktywacyjny potwierdził adres, albo podaj adres już oznaczony jako zweryfikowany. To samo dotyczy aktywacji użytkownika oraz przeniesienia go do tego katalogu. |
Przełącznik jest odwracalny. Istniejące skróty haseł są zachowywane, ale nie można ich użyć do logowania, dopóki katalog ma wyłączone hasła. Ponowne włączenie metody przywraca je bez resetu.
Uwaga: Kontrole polityki haseł w Security Health zgłaszają nie dotyczy dla katalogu z wyłączonymi hasłami, więc katalog bezhasłowy nie obniża Twojego wyniku.
Passkey
Jeśli dla instancji włączono passkeys platformowe, możesz zezwolić na passkeys (bezhasłowe uwierzytelniacze platformowe, takie jak Windows Hello, Touch ID czy Face ID) w danym katalogu oraz wybrać tryb wyzwania, czyli autouzupełnianie, wyraźny przycisk albo oba, a także zdecydować, czy rejestracja passkeya jest proponowana progresywnie.
Kerberos (Windows SSO)
Uwaga: Logowanie jednokrotne Windows oparte na Kerberosie wymaga funkcji kerberosSSO, dostępnej od poziomu Advanced wzwyż.
W katalogach enterprise możesz włączyć Kerberos, aby klienci Windows dołączeni do domeny logowali się bezproblemowo. Włączasz metodę, przesyłasz plik keytab i konfigurujesz nazwę usługi.
Keytab przechowuje długoterminowe klucze konta usługi Active Directory, dlatego po przesłaniu nigdy nie jest już wyświetlany: okno konfiguracji pokazuje tylko jego rozmiar. Zapisanie okna bez wybrania nowego pliku zachowuje przechowywany keytab; przycisk usuwania obok niego kasuje keytab i wyłącza Windows SSO.
Email code login
Uwaga: Email code login wymaga dodatku CIAM (Customer Identity) w planie Essential lub wyższym. Bez niego przełącznik pokazuje odznakę Add-on.
Email code login pozwala użytkownikowi zalogować się jednorazowym kodem wysłanym na zweryfikowany adres e-mail, dodatkowo obok hasła albo, przy wyłączonych hasłach, jako jedyna metoda. Jest przeznaczony dla katalogów konsumenckich i klienckich, w których hasło bardziej przeszkadza, niż chroni.
Katalogi pracownicze go nie oferują i karta nie jest tam pokazywana. Powody są trzy: konto pracownika i tak zachowuje hasło, więc metoda dodałaby wygodę, ale żadnej nowej możliwości; skrzynka pocztowa zwykle stoi za tą właśnie platformą (Microsoft 365, OWA), co czyni rozwiązanie kolistym dokładnie wtedy, gdy jest potrzebne, na przykład pierwszego dnia pracy albo po zablokowaniu konta; a w katalogu połączonym z Active Directory lub LDAP metoda omijałaby katalog jako instancję rozstrzygającą, więc konto tam wyłączone mogłoby logować się nadal, dopóki nie nadrobi tego kolejna synchronizacja. Dla pracowników użyj passkeya tam, gdzie chcesz ograniczyć pytania o hasło.
Atrybut e-mail katalogu musi być włączony na karcie Atrybuty; dopóki nie jest, przełącznik pozostaje nieaktywny.
Aby to włączyć, otwórz kartę Metody uwierzytelniania katalogu i włącz Email code login.
Co widzi użytkownik
Przy włączonej metodzie i nadal obowiązującym haśle ekran hasła zyskuje drugi przycisk, Email me a sign-in code. Jest on oferowany tylko użytkownikom, którzy faktycznie mogą w ten sposób osiągnąć akceptowalny poziom pewności:
- Ich adres e-mail jest zweryfikowany.
- Nie mają zarejestrowanego drugiego składnika albo zarejestrowanym składnikiem jest passkey lub klucz bezpieczeństwa.
Użytkownicy, których jedynym drugim składnikiem jest aplikacja uwierzytelniająca lub kod SMS, logują się nadal hasłem, ponieważ żaden z tych składników nie podnosi poziomu pewności logowania wyłącznie e-mailem.
Przycisku nie ma też tam, gdzie hasła kod po prostu nie zastąpi: gdy platforma prosi użytkownika o potwierdzenie wrażliwej zmiany samoobsługowej (hasła, adresu e-mail lub nazwy użytkownika) oraz gdy polityka aplikacji już skierowała go na ekran hasła, ponieważ kod e-mail nie sięga wymaganego przez nią poziomu.
Ekran kodu pokazuje identyfikator wprowadzony przez użytkownika wraz z odnośnikiem Zmień, dzięki czemu literówkę można poprawić bez rozpoczynania od nowa z poziomu aplikacji.
Wiadomość zawiera zarówno sześciocyfrowy kod, jak i link do logowania, a każde z nich kończy logowanie:
| Właściwość | Wartość |
|---|---|
| Ważność | 5 minut |
| Kody w obiegu | Działa tylko ostatnio wysłany kod |
| Próby na kod | 5; kod staje się wtedy nieważny, a następny ekran wysyła nowy |
| Częstotliwość wysyłki | Ograniczona na użytkownika i na adres IP |
Otwarcie linku w tej przeglądarce, w której rozpoczęto logowanie, kończy logowanie, bez kolejnego kliknięcia. Skaner poczty ani podgląd linku nie zrobi tego samego: nie ma sesji logowania, a sam link niczego nie weryfikuje, więc jego otwarcie nie wywołuje żadnego skutku.
Domyślnie link działa wyłącznie w tej przeglądarce. Otwarty gdziekolwiek indziej wyświetla stronę z wyjaśnieniem i prośbą o wpisanie kodu w pierwotnym oknie. Opcja Skonfiguruj obok metody znosi to ograniczenie, zobacz poniżej.
Każdy wysłany kod jest zapisywany w dzienniku audytu jako Email Sign-In Code Sent.
Potwierdzenie na innym urządzeniu
Opcja Skonfiguruj obok Email code login otwiera ustawienie Allow confirmation on another device, domyślnie wyłączone. Gdy jest włączone, link do logowania może zostać otwarty na innym urządzeniu niż to, na którym rozpoczęto logowanie, zwykle na telefonie, który odebrał wiadomość:
- Ekran oczekiwania pokazuje trzycyfrowy kod obok pola kodu.
- Otwarcie linku na drugim urządzeniu pokazuje, co prosi o wpuszczenie: aplikację, adres IP, lokalizację, przeglądarkę i czas urządzenia oczekującego.
- Ten kod trzeba tam wpisać. Trzy błędne wpisy kończą ścieżkę międzyurządzeniową dla tego logowania; kod wpisany w pierwotnym oknie działa nadal.
- Po dopasowaniu ekran oczekiwania kontynuuje samodzielnie w ciągu kilku sekund.
Strona oferuje również opcję I did not start this sign-in. Unieważnia ona kod logowania natychmiast, więc nikt nie zostaje zalogowany, i zapisuje w dzienniku audytu zdarzenie Cross-Device Sign-In Denied. Pomyślne potwierdzenie jest zapisywane jako Cross-Device Sign-In Approved, wraz z adresem IP, lokalizacją i przeglądarką urządzenia oczekującego.
Zastanów się przed włączeniem. Trzycyfrowy kod oznacza, że osoba potwierdzająca musi patrzeć na ekran, na którym rozpoczęto logowanie, i to właśnie powstrzymuje przekazanie linku i potwierdzenie go przez kogoś innego. Nie powstrzymuje to jednak dzwoniącego, który trzyma użytkownika na linii i odczytuje mu kod. Tam, gdzie oszustwa logowaniowe wymierzone w Twoich użytkowników są realnym zagrożeniem, zostaw tę opcję wyłączoną: link do logowania działa wtedy tylko w przeglądarce, w której rozpoczęto logowanie, a odczytanie kodu przez telefon pozostaje jedyną drogą. Wyłączenie Email code login wyłącza wraz z nim tę opcję.
Poziom pewności
Logowanie wyłącznie e-mailem to najniższy poziom w modelu pewności, poniżej poziomu jednoskładnikowego: skrzynka pocztowa nie jest akceptowanym uwierzytelniaczem według NIST SP 800-63B, więc nie przypisuje się jej żadnego poziomu pewności NIST. Praktyczne konsekwencje:
- Aplikacja, której polityka uwierzytelniania wymaga więcej, i tak poprosi o drugi składnik, a bez hasła tylko passkey może spełnić ten wymóg.
- Admin Console zawsze wymaga więcej, więc nigdy nie da się jej osiągnąć samym kodem e-mail.
- E-mail nigdy nie jest akceptowany jako drugi składnik logowania, które sam rozpoczął: kod nie może jednocześnie zaczynać i kończyć tego samego logowania.
Pełny model opisano w sekcji Poziomy uwierzytelniania, a osobny kod e-mail używany jako drugi składnik w sekcji Uwierzytelnianie wieloskładnikowe.
Schemat profilu i atrybuty
Karta Atrybuty / Schemat profilu katalogu steruje dla każdego pola tym, czy dany atrybut standardowy jest włączony, czy służy jako identyfikator logowania, czy jest wymagany i czy pojawia się przy rejestracji. Co najmniej jeden identyfikator musi być zawsze aktywny. Tutaj też przypisujesz do katalogu atrybuty niestandardowe; zobacz Profile użytkowników i atrybuty.
Niektóre pola standardowe mają dodatkowy przełącznik:
- Imię i nazwisko może obejmować drugie imię.
- Nr tel. komórkowego może oferować drugi numer telefonu komórkowego.
Uwaga: W domyślnym katalogu pracowniczym adresu e-mail nie da się usunąć jako identyfikatora logowania, pozostaje wymagany.
Samoobsługa i samodzielna rejestracja
Ustawienia katalogu decydują o tym, co użytkownicy mogą zrobić samodzielnie:
- Modyfikacja profilu: pozwala użytkownikom edytować własny profil.
- Włącz resetowanie hasła: pozwala użytkownikom uruchomić przebieg resetowania hasła. Niedostępne, gdy katalog ma wyłączone hasła; przypadek "nie mogę się dostać" pokrywa już kod logowania wysyłany e-mailem. W katalogu enterprise wymaga dodatkowo ustawienia Password writeback, bo inaczej nowego hasła nie ma gdzie zapisać.
- Włącz e-mail do odzyskiwania: pozwala użytkownikom zarejestrować adres do odzyskiwania. Adres do odzyskiwania służy wyłącznie jako kanał dostarczenia resetu hasła, dlatego jest wyłączany i wyszarzany razem z resetowaniem hasła, gdy katalog ma wyłączone hasła albo gdy katalog enterprise nie ma zapisu haseł zwrotnie. Oba przełączniki wyjaśniają, dlaczego nie da się ich tam zmienić.
- Usuwanie profilu: pozwala użytkownikom usunąć własne konto (katalogi lokalne).
- Włącz kontrole bezpieczeństwa: pokazuje podpowiedzi bezpieczeństwa w portalu konta (domyślnie włączone dla katalogów zewnętrznych, wyłączone dla pracowniczych).
- Włącz rejestracje: pozwala nowym użytkownikom rejestrować się samodzielnie (tylko katalogi lokalne). Atrybuty niestandardowe oznaczone do zbierania przy rejestracji są pobierane w jej trakcie. Przy wyłączonych hasłach formularz rejestracji nie pyta już o hasło.
- Wymagaj weryfikacji adresu e-mail: gdy samodzielna rejestracja jest włączona, wymaga od nowych rejestracji samoobsługowych potwierdzenia adresu e-mail, zanim konto zostanie utworzone i będzie mogło się zalogować (domyślnie włączone). Pełny przebieg opisano w sekcji Samoobsługowa rejestracja. Katalog z wyłączonymi hasłami zawsze weryfikuje adres, ponieważ jest on jedyną drogą do wejścia. Ustawienie jest tam wymuszone i nie da się go wyłączyć.
Rezerwacja domen pocztowych
Katalog może zarezerwować jedną lub więcej domen pocztowych. Zarezerwowana domena należy wyłącznie do tego katalogu: żaden inny katalog nie może zgłosić do niej roszczenia, a każda ścieżka tworząca użytkownika lub zmieniająca adres e-mail respektuje tę rezerwację. Zapobiega to na przykład przejęciu przez samodzielną rejestrację albo logowanie społecznościowe domeny należącej do zarządzanego katalogu firmowego. Jeśli domena jest już zarezerwowana gdzie indziej, operacja zostaje odrzucona z czytelnym komunikatem błędu.
Połączenie katalogu z organizacją
Katalog B2B można powiązać z organizacją w jego ustawieniach (Połącz z organizacją), dzięki czemu konta w tym katalogu należą do wskazanego klienta biznesowego.
Blokada konta
Logowanie hasłem w katalogu jest chronione przez obejmujący całą instancję mechanizm blokady konta: po skonfigurowanej liczbie kolejnych nieudanych prób na jednym koncie konto zostaje zablokowane. Zależnie od konfiguracji odblokowuje się samo po upływie okna czasowego albo pozostaje zablokowane, dopóki nie zniesie tego administrator (lub sam użytkownik przez reset hasła). Próg konfigurujesz w sekcji Ochrona przed zagrożeniami; wynikający z niego stan zablokowania oraz administracyjna akcja odblokowania znajdują się na stronie szczegółów użytkownika.
Uwaga: Limity czasu bezczynności i bezwzględne dla sesji nie są ustawieniem katalogu, obowiązują w skali całej instancji w sekcji Ustawienia → Logowanie. Zobacz Cykl życia użytkownika → Sesje.
Reguły cyklu życia
Katalog niesie ustawienia zasilające zachowanie cyklu życia konta, takie jak reakcja na brakującego użytkownika przy synchronizacji czy okres karencji między deprowizacją a usunięciem, opisane w sekcji Cykl życia użytkownika.
Rozwiązywanie problemów
- Synchronizacja katalogu kończy się niepowodzeniem albo brakuje użytkowników. Błędy synchronizacji i aprowizacji pojawiają się jako problemy. Otwórz problem, aby poznać konkretny błąd, a następnie sprawdź, czy konektor enterprise jest połączony i czy mapowanie atrybutów obejmuje pola, których oczekuje synchronizacja.
- Synchronizacja utworzyła zduplikowane konta. Rekordy są dopasowywane po stabilnym kluczu. Jeśli ten atrybut zmieni się po stronie źródła albo dwa rekordy źródłowe go współdzielą, dopasowanie przestaje działać i powstaje osobne konto. Upewnij się, że atrybut dopasowania jest w źródle stabilny i unikalny.
- Logowanie do katalogu enterprise nie działa. Logowanie hasłem i synchronizacja przebiegają przez konektory uwierzytelniania katalogu i automatycznie korzystają z najlepiej połączonego z nich. Jeśli wszystkie konektory katalogu są offline, logowanie i synchronizacja dla tego katalogu nie mogą przebiegać, dopóki konektor nie połączy się ponownie. Sprawdź stan konektorów w sekcji Konektory Enterprise.
- Nowy użytkownik zostaje odrzucony z błędem domeny pocztowej. Domena tego adresu e-mail jest zarezerwowana przez inny katalog. Każdą domenę może zgłosić tylko jeden katalog. Przenieś rezerwację albo użyj adresu w niezarezerwowanej domenie.
- Link do logowania informuje, że działa tylko w przeglądarce, w której rozpoczęto logowanie. Tak ma być: link jest związany z sesją przeglądarki, która go zażądała, więc kod otwarty w kliencie poczty na innym urządzeniu nie może dokończyć logowania, którego nikt tam nie rozpoczął. Użytkownik wraca do okna, w którym wprowadził swój identyfikator, i wpisuje sześciocyfrowy kod z tej samej wiadomości.
- Użytkownik nadal jest pytany o drugi składnik, choć Email code login jest włączony. Polityka uwierzytelniania aplikacji wymaga więcej niż poziom kodu e-mail, więc dodatkowo żądany jest drugi składnik. Bez hasła spełnia go tylko passkey. Obniż wymóg w polityce uwierzytelniania albo we własnych ustawieniach aplikacji, jeśli dla tej aplikacji kod e-mail ma wystarczać. Admin Console jest celowo wyłączona z tej reguły i zawsze wymaga więcej.
- Przełącznika Hasło nie da się wyłączyć. Da się go przestawić tylko w katalogu lokalnym, którego typ biznesowy nie jest B2E i w którym włączono już Email code login. Podpowiedź przy przełączniku wskazuje brakujący warunek.
- Nie da się włączyć Email code login. Albo subskrypcja go nie obejmuje (przełącznik pokazuje odznakę Add-on), albo atrybut e-mail katalogu nie jest włączony na karcie Atrybuty.
Zobacz też
- Osoby: użytkownicy przechowywani w katalogach.
- Profile użytkowników i atrybuty: pola i atrybuty niestandardowe w poszczególnych katalogach.
- Cykl życia użytkownika: statusy, ograniczenia synchronizacji i sesje.
- Uwierzytelnianie wieloskładnikowe: drugie składniki nakładane na podstawową metodę katalogu.