Skip to Content

Cykl życia użytkownika

Zaproszenia, stany kont, ocena ryzyka stanu zabezpieczeń, personifikacja przez administratora i zarządzanie sesjami.

Konto użytkownika powstaje w wyniku zaproszenia lub samodzielnej rejestracji, przechodzi przez określony zestaw stanów i ma przypisaną ocenę ryzyka stanu zabezpieczeń, która odzwierciedla jego narażenie. Administratorzy mogą działać w imieniu użytkownika i kończyć jego aktywne sesje. Wszystkie te akcje cyklu życia są dostępne ze strony szczegółów użytkownika w sekcji Osoby.

Zaproszenia

Zaproszenie pozwala użytkownikowi zewnętrznemu samodzielnie utworzyć konto, zamiast tworzyć je za niego.

  1. Na liście Osoby (lub w organizacji) wybierz opcję Zaproś użytkownika i wprowadź jego adres e-mail.
  2. Wybierz katalog docelowy (taki, który zezwala na rejestrację), a opcjonalnie organizację, uprawnienia administratora organizacji oraz aplikacje do wstępnej autoryzacji.
  3. Wyślij. Odbiorca otrzyma wiadomość e-mail z jednorazowym kodem zaproszenia.
  4. Zaproszony użytkownik otwiera link, uzupełnia profil i ustawia dane logowania; konto zostaje utworzone po zakończeniu tego procesu.

W katalogu, w którym wyłączono hasła, krok 4 nie wymaga hasła. Zaproszony użytkownik uzupełnia profil i od tej chwili loguje się kodem wysyłanym pocztą e-mail.

Oczekujące zaproszenia są wyświetlane na stronie Zaproszenia, na której można je wysłać ponownie (Wyślij ponownie, nowa wiadomość e-mail), anulować (Anuluj) lub usunąć (Usuń). Zaproszenia wygasają po siedmiu dniach; wygasłe zaproszenia są automatycznie usuwane po dodatkowym okresie przechowywania. Ponowne wysłanie zaproszenia odnawia jego ważność.

Samodzielna rejestracja

Gdy katalog zezwala na rejestrację, użytkownicy mogą zarejestrować się samodzielnie na ekranie logowania. Domyślnie takie katalogi wymagają także weryfikacji adresu e-mail: konto nie nadaje się do użytku (i nawet nie zostaje utworzone), dopóki adres nie zostanie potwierdzony.

  1. Osoba wypełnia formularz rejestracji. Jej dane są przechowywane tymczasowo; konto jeszcze nie istnieje, a wpisany adres nie jest zapisywany w żadnym rekordzie użytkownika.
  2. Na ten adres wysyłany jest link weryfikacyjny. Link jest ważny przez trzy dni.
  3. Otwarcie linku wyświetla stronę potwierdzenia. Wybranie tam opcji Kontynuuj tworzy konto z już zweryfikowanym adresem e-mail i statusem Aktywny, po czym osoba może się zalogować. Dodatkowe kliknięcie zapobiega zużyciu jednorazowego linku przez skanery bezpieczeństwa poczty, które otwierają linki w przychodzących wiadomościach przed odbiorcą.

Dopóki link nie zostanie otwarty, próba logowania z tym adresem po prostu się nie powiedzie, ponieważ konto nie istnieje. Jeśli wiadomość e-mail nie dotrze, link Wyślij ponownie e-mail weryfikacyjny na ekranie logowania wysyła nowy link; odpowiedź jest taka sama niezależnie od tego, czy rejestracja oczekuje, więc nigdy nie ujawnia, które adresy są używane. Oczekująca rejestracja, która nie zostanie potwierdzona, wygasa samoczynnie po trzech dniach i nie pozostawia żadnych danych.

Ta blokada dotyczy wyłącznie samodzielnych rejestracji. Zaproszenia są z niej wyłączone: zaproszony adres jest już zaufany, więc zaproszony użytkownik jest tworzony od razu ze zweryfikowanym adresem e-mail. Nie dotyczy to również użytkowników synchronizowanych ani tworzonych przez administratora.

Blokadę można wyłączyć dla poszczególnych katalogów opcją Wymagaj weryfikacji adresu e-mail w ustawieniach samoobsługi katalogu (zobacz Katalogi użytkowników). Po jej wyłączeniu samodzielna rejestracja tworzy aktywne konto od razu, tak jak wcześniej. Ustawienie jest domyślnie włączone i nie zmienia niczego w przypadku już istniejących kont.

W katalogu, w którym wyłączono hasła, blokada jest obowiązkowa i nie można jej wyłączyć, a formularz rejestracji nie wymaga hasła: zweryfikowany adres jest jedynym sposobem dostępu do konta.

Najpierw pytanie o adres e-mail

W całej instancji rejestrację można podzielić tak, aby pierwszy ekran pytał wyłącznie o adres e-mail, a formularz profilu (imię i nazwisko, hasło, atrybuty niestandardowe) pojawiał się dopiero po otwarciu linku weryfikacyjnego. Konto jest wtedy tworzone po przesłaniu tego formularza, nadal z już zweryfikowanym adresem. Tę opcję włącza się ustawieniem Najpierw pytaj o adres e-mail w sekcji Ustawienia → Rejestracja; nie zmienia ona tego, jakie dane zbiera katalog, a jedynie moment ich zbierania.

Ponieważ pierwszy krok nie zawiera już profilu, odpowiada on identycznie niezależnie od tego, czy adres jest już zarejestrowany: zarejestrowany adres otrzymuje wiadomość e-mail kierującą do logowania i resetowania hasła zamiast linku rejestracyjnego, a wyświetlana strona jest w obu przypadkach taka sama. Wyjątkiem jest zarezerwowana domena poczty, która jest odrzucana od razu, ponieważ dotyczy domeny, a nie pojedynczego adresu, a czekanie na wiadomość, która nigdy nie nadejdzie, nikomu nie pomaga. Weryfikacja jest nieodłączną częścią tego procesu, więc opcja Wymagaj weryfikacji adresu e-mail nie ma na niego wpływu. Zaproszenia zachowują zwykły formularz jednoetapowy.

Stany kont

Konto użytkownika zawsze ma jeden z poniższych statusów. Nazwy statusów są etykietami konsoli i jednocześnie wartościami, które interfejs REST API zwraca i przyjmuje jako status:

StatusZnaczenieLogowanie możliwe?
StagedUtworzone, ale jeszcze nieaktywowane (brak danych logowania, „aktywuj później”).Nie
ProvisionedOczekuje na aktywację: wysłano link aktywacyjny, który czeka na użytkownika.Nie
ActiveZwykłe konto gotowe do użytku.Tak
SuspendedDezaktywowane; dostęp odebrany, ale rekord zachowany.Nie
DeprovisionedWycofane (offboarding); przypisania usunięte, a konto zaplanowane do usunięcia.Nie

Oprócz statusu aktywne konto może być zablokowane, zwykle po zbyt wielu nieudanych próbach logowania. Blokada jest niezależna od statusu: zablokowane aktywne konto nie może się zalogować, dopóki nie zostanie odblokowane.

Suspend a Deprovision a Delete

Przed kliknięciem warto wiedzieć, co każda akcja zachowuje, a co usuwa:

AkcjaDostępDane logowaniaPrzypisaniaRekord
SuspendNatychmiast zablokowanyZachowaneZachowaneZachowany; ponowna aktywacja przywraca go bez zmian
DeprovisionOdebranyWyczyszczoneDostęp do aplikacji odebranyZachowany, a następnie zaplanowany do usunięcia po okresie karencji (około 30 dni)
DeleteBrakBrakBrakTrwale: rekord zostaje zniszczony

Suspend to odwracalna „pauza”: przypisania pozostają, więc konto można przywrócić. Deprovision to krok offboardingu: odbiera dostęp do aplikacji i dane logowania, ale zachowuje rekord przez okres karencji, aby można go było poddać audytowi lub cofnąć zmianę przed ostatecznym usunięciem. Delete jest ostateczne.

Uwaga: Konta z poziomem dostępu Właściciel nigdy nie można usunąć z konsoli. Użytkownika synchronizowanego (z katalogu korporacyjnego) można usunąć dopiero po jego zawieszeniu lub deprowizji, w zależności od ustawień synchronizacji katalogu. Zmiany statusu, usunięcie i przeniesienie do innego katalogu w przypadku konta z poziomem dostępu wymagają ponadto poziomu wyższego niż poziom konta docelowego (zobacz Użytkownicy konsoli administracyjnej).

Zmiana statusu i działania na użytkowniku

Na stronie szczegółów użytkownika można:

  • Change status: na przykład aktywować użytkownika w stanie staged, zawiesić konto (Zawieszony; dostęp zostaje odebrany, a rekord zachowany) lub je deprowizować (Deprowizuj). Deprowizja usuwa przypisania użytkownika i planuje usunięcie rekordu po okresie karencji (około 30 dni).
  • Unlock: odblokować zablokowane konto.
  • Reset MFA: usunąć wszystkie zarejestrowane drugie składniki użytkownika, aby mógł zarejestrować je ponownie. Wymaga to uprawnienia do bezpieczeństwa użytkowników.
  • Zmień hasło / Wyślij link aktywacyjny: ustawić nowe hasło albo (ponownie) wysłać wiadomość e-mail, która pozwala użytkownikowi aktywować konto i wybrać własne hasło. Każde wysłanie generuje nowy link, a wcześniejszy przestaje działać.
  • Zweryfikuj adres e-mail lub Zweryfikuj numer telefonu ręcznie.
  • Zmień katalog: przenieść użytkownika do innego katalogu tego samego typu biznesowego (nie jest to możliwe dla własnego konta).
  • Reset upstream sync: wyczyścić znacznik oczekującej zmiany u użytkowników, których zmiany profilu są synchronizowane z powrotem do źródła korporacyjnego.

Aktywacja bez hasła. W katalogu, w którym wyłączono hasła, podczas tworzenia użytkownika nie jest dostępna opcja Aktywuj teraz i ustaw hasło, więc konto jest tworzone ze statusem Provisioned i wysyłany jest link aktywacyjny. Otwarcie tego linku potwierdza konto zamiast prosić o hasło i zmienia status na Active; od tej chwili użytkownik loguje się kodem wysyłanym pocztą e-mail. Wiersze i akcje dotyczące hasła są dla takich użytkowników ukryte, zarówno na stronie szczegółów, jak i w portalu użytkownika końcowego.

Uwaga: W przypadku użytkowników pochodzących z synchronizowanego katalogu korporacyjnego niektóre akcje są ograniczone; na przykład synchronizowanego użytkownika można usunąć dopiero po zawieszeniu lub deprowizji, w zależności od ustawień synchronizacji katalogu. Konsola egzekwuje te zabezpieczenia i wyjaśnia, dlaczego akcja jest niedostępna. Zobacz Katalogi użytkowników → Synchronizacja.

Każda akcja cyklu życia jest zapisywana w dzienniku audytu wraz z informacją o administratorze, który ją wykonał.

Blokady ustawione przez administratora a automatyczne blokady bezpieczeństwa

Dwa różne mechanizmy mogą uniemożliwić użytkownikowi logowanie i są one znoszone na różne sposoby:

  • Stany ustawione przez administratora: locked (ustawiony przez administratora), suspended i deprovisioned utrzymują się, dopóki administrator ich nie zniesie. Należy użyć opcji Unlock lub Change status na stronie szczegółów.
  • Automatyczne blokady bezpieczeństwa stosowane przez ochronę przed zagrożeniami: blokada konta po ataku brute-force (zbyt wiele nieudanych prób na jednym koncie) oraz blokada z powodu wycieku hasła (hasło konta pojawiło się w znanym wycieku). Nie znosi ich zmiana statusu przez administratora: blokada po ataku brute-force wygasa samoczynnie po upływie okna czasowego (lub gdy użytkownik pomyślnie zresetuje hasło), a blokada z powodu wycieku hasła znika, gdy użytkownik ustawi nowe, nieskompromitowane hasło. Odpowiednimi blokadami na poziomie adresów IP zarządza się na stronie zablokowanych adresów IP, a nie tutaj.

Gdy użytkownik zgłasza, że nie może się zalogować, najpierw należy sprawdzić rodzaj blokady: blokadę administratora można znieść bezpośrednio, a automatyczna zwykle ustępuje po zresetowaniu hasła.

Ocena ryzyka stanu zabezpieczeń

Każdy aktywny użytkownik ma ocenę ryzyka stanu zabezpieczeń w skali od 0 do 100, która odpowiada na pytanie „jak bardzo narażone byłoby to konto w razie przejęcia?”. Nie jest to ocena anomalii logowania, lecz podsumowanie sygnałów już obecnych na koncie.

Ocena łączy dwie osie, które są ze sobą mnożone:

  • Wpływ (zasięg szkód): jak duże szkody mogłoby wyrządzić konto: jego poziom dostępu, to, czy jest administratorem organizacji, czy ma uprzywilejowaną rolę systemową oraz do ilu aplikacji ma dostęp.
  • Prawdopodobieństwo (narażenie): jak łatwo je zaatakować: brak MFA lub tylko słaby składnik, hasło z wycieku lub nieaktualne, stan zablokowania lub nieudanych logowań, uśpione konto (brak logowania od ponad 90 dni) albo niezweryfikowany adres e-mail.

Model multiplikatywny oznacza, że konto o niskich uprawnieniach ze słabą ochroną pozostaje na niskim poziomie, natomiast konto uprzywilejowane ze słabą ochroną staje się krytyczne. Oceny dzielą się na cztery przedziały:

PrzedziałOcena
Niskiponiżej 25
Umiarkowany25 – 49
Wysoki50 – 74
Krytyczny75 i więcej

Profil użytkownika pokazuje przedział jako jakościowe podsumowanie każdej osi (na przykład „wysoki potencjał szkód, dobrze chronione”), a lista Osoby umożliwia sortowanie i filtrowanie według ryzyka, dzięki czemu najbardziej narażone konta można przejrzeć w pierwszej kolejności. Kafelek pulpitu pokazuje bieżącą liczbę kont w przedziale wysokim lub krytycznym.

Aby zareagować na ocenę, dodaj warunek User risk do reguły polityki uwierzytelniania: na przykład wymagaj MFA odpornego na phishing dla kont od przedziału wysokiego wzwyż albo zablokuj dostęp kontom krytycznym. Polityka ocenia wynik przy każdym logowaniu.

Uwaga: Ocena ryzyka i kolumna ryzyka są widoczne tylko dla ról, które mogą odczytywać informacje o bezpieczeństwie użytkowników: audytorów, wsparcia, operatorów, administratorów i właścicieli. Inne role ich nie widzą. Konta nieaktywne nie są oceniane.

Personifikacja (przełączanie widoku organizacji)

Uprawniony administrator może przełączyć widok organizacji, czyli zawęzić konsolę do jednej organizacji i zobaczyć dane tego klienta tak, jak widziałby je jego własny administrator, aby odtworzyć problem lub sprawdzić dostęp od strony klienta. Gdy widok jest przełączony, sesję oznacza wyraźnie widoczny wskaźnik, a widok można w dowolnej chwili zakończyć, aby wrócić do własnego kontekstu. Mogą z tego korzystać tylko administratorzy z odpowiednim poziomem dostępu; funkcja wymaga Customer Identity.

Aplikacja może przekierować do przełączania widoku z adresem powrotnym. Obie akcje na tej stronie prowadzą wtedy z powrotem do aplikacji: przełączenie widoku i jego ponowne opuszczenie. Opuszczenie widoku za pomocą wskaźnika w nagłówku prowadzi natomiast do listy aplikacji. Adres powrotny jest uwzględniany tylko wtedy, gdy jego host odpowiada identyfikatorowi URI przekierowania jednej z zarejestrowanych aplikacji.

Akcja jest w pełni audytowana: rozpoczęcie i zakończenie są zapisywane w dzienniku audytu jako Impersonation Started i Impersonation Ended, z rozróżnieniem rzeczywistego administratora i przeglądanej organizacji, dzięki czemu aktywność zawsze można przypisać. Pełny opis znajduje się w sekcji Organizacje.

Sesje

Pojedyncze logowanie obejmuje więcej niż jedną sesję i warto rozróżniać te warstwy:

  • Sesja platformy na serwerze autoryzacji odpowiada za logowanie jednokrotne (SSO) we wszystkich aplikacjach. Jej zakończenie kończy SSO.
  • Każda podłączona aplikacja po otrzymaniu tokenu utrzymuje własną sesję, podlegającą jej własnemu limitowi czasu.
  • W przypadku logowań przez broker (logowanie przez zewnętrznego IdP za pomocą połączenia) również nadrzędny IdP utrzymuje własną sesję; zakończenie sesji platformy w tym miejscu nie kończy sesji nadrzędnej.

Wylogowanie użytkownika z platformy zatrzymuje więc nowe logowania SSO, ale już wydane sesje aplikacji i sesja nadrzędnego IdP trwają zgodnie z własnymi regułami.

Limity czasu i odwoływanie

  • Limity czasu bezczynności i bezwzględny (wymuszenie ponownego logowania) dla sesji platformy ustawia się dla całej instancji w sekcji Ustawienia → Logowanie, a nie dla poszczególnych katalogów. Proces w tle automatycznie usuwa także wygasłe i bezczynne sesje oraz zapisuje ich zakończenie w dzienniku audytu.
  • Przeglądanie i odwoływanie: użytkownicy zarządzają swoimi aktywnymi sesjami i zaufanymi przeglądarkami w portalu konta, gdzie mogą sprawdzić, gdzie są zalogowani, i wylogować pojedyncze sesje lub wszystkie naraz.
  • Automatyczne zakończenie następuje po jawnym wylogowaniu, upływie czasu życia lub czasu bezczynności, zmianie hasła lub adresu e-mail oraz w wyniku przeglądu wygasłych sesji w tle.

Ponieważ szczegóły sesji i ostatnia aktywność w każdej sesji są śledzone, zarówno użytkownik, jak i administrator (przez ślad audytu) mogą sprawdzić, kiedy i skąd konto było aktywne.

Zobacz także

Na tej stronie