Skip to Content

Dzienniki audytu

Dziennik audytu odporny na manipulacje: co jest rejestrowane, jak go przeszukiwać i eksportować oraz jak zweryfikować zapieczętowany eksport.

Dziennik audytu to trwały zapis platformy obejmujący każde istotne działanie. Każdy wpis rejestruje, co się stało, kto to wywołał, kogo lub czego dotyczyło i kiedy, wraz z adresem IP źródła, przybliżoną lokalizacją i user agentem. Wpisy są wyłącznie dodawane, nigdy nie są ręcznie edytowane ani usuwane, a każdy zapieczętowany wpis jest kryptograficznie powiązany w łańcuch i podpisany, dzięki czemu strona trzecia może wykazać, że wyeksportowany dziennik nie został zmanipulowany.

Dziennik znajduje się w konsoli administracyjnej w sekcji Dziennik audytu → Logi.

Co jest rejestrowane

Dziennik obejmuje pełny zakres aktywności platformy. Ogólnie wpisy należą do następujących obszarów:

  • Uwierzytelnianie: udane i nieudane logowania, wymiany tokenów single sign-on, logowania federacyjne (społecznościowe/firmowe), uwierzytelnianie ciche, step-up i ponowne uwierzytelnianie, wylogowanie i wylogowanie back-channel.
  • Uwierzytelnianie wieloskładnikowe: rejestracja składników, udane i nieudane weryfikacje, użycie kodów odzyskiwania, usunięcie składnika oraz resetowanie MFA inicjowane przez administratora.
  • Cykl życia użytkownika: tworzenie konta, zaproszenie, zmiany profilu, zmiany adresu e-mail/telefonu/nazwy użytkownika/hasła, włączanie/wyłączanie/odblokowywanie konta oraz usunięcie. Zobacz Cykl życia użytkownika.
  • Autoryzacja: przyznanie i odebranie dostępu do aplikacji, zmiany członkostwa w rolach i grupach, nadanie uprawnień administratora organizacji oraz przeglądy dostępu.
  • Administracja i konfiguracja: zmiany aplikacji, katalogów, połączeń, stref sieciowych, workflowów zatwierdzania, workflowów certyfikacji, API i kluczy API, organizacji oraz ustawień systemowych.
  • Incydenty bezpieczeństwa: próby użycia haseł, które wyciekły, wykrycie ataku brute force, dostęp z zabronionego regionu, logowanie z nowego urządzenia oraz przekroczenia limitów żądań.
  • Zdarzenia urządzeń: rejestracja i usunięcie, polecenia wysłane do urządzenia lub umieszczone w kolejce oraz przejścia konektora w stan online/offline.
  • Zdarzenia sesji: sesje zakończone przez system, z zapisem łącznego czasu trwania zakończonej sesji.
  • Provisioning: operacje wychodzącego provisioningu SCIM i ich wyniki.
  • Zatwierdzenia: tworzenie workflowów zatwierdzania i zdarzenia ich cyklu życia oraz kampanie certyfikacji dostępu i decyzje przeglądowe.
  • Personifikacja (impersonation): moment, w którym administrator rozpoczyna i kończy działanie w imieniu innego użytkownika lub organizacji.

Pełną, szczegółową listę z poziomami krytyczności zawiera strona Typy zdarzeń audytu.

Model aktora: kto, co i komu zrobił

Każdy wpis odróżnia podmiot (kogo lub czego zdarzenie dotyczy) od aktora (kto je wywołał). Dzięki temu na pytanie „co się stało z użytkownikiem X?” można odpowiedzieć, wyszukując według podmiotu, a jednocześnie widzieć, kto działał.

  • W przypadku działań samoobsługowych (użytkownik zmienia własne hasło, loguje się) podmiot i aktor to ta sama osoba.
  • W przypadku działań administratora wobec użytkownika (administrator przypisuje komuś rolę, wyłącza konto) podmiotem jest użytkownik, którego to dotyczy, a działający administrator jest rejestrowany obok.
  • W przypadku zmian systemowych lub zmian obiektów (utworzenie aplikacji, edycja polityki) działający administrator jest użytkownikiem wpisu, a zmieniony obiekt jest wskazany we wpisie.
  • W przypadku działań maszynowych przez API aktor jest rejestrowany jako klient (maszyna), a nie osoba, wraz z kanałem, przez który nastąpiło działanie (Admin Console, API, provisioning, konektor lub system).

Widok szczegółów każdego wpisu pokazuje obiekt, którego dotyczy, zmienione pola (jeśli dotyczy), adres IP/lokalizację/user agenta oraz pełny kontekst zdarzenia.

Wyszukiwanie i filtrowanie

Dziennik otwiera się z najnowszymi wpisami i doładowuje starsze podczas przewijania. Pasek narzędzi nad listą jest taki sam jak w listach użytkowników i urządzeń:

  • Reguły filtrowania: dodaj jedną regułę na pole i łącz je: Typ zdarzenia (jeden lub więcej typów z katalogu), Kategoria i Poziom krytyczności (całe grupy typów naraz), Znacznik czasu (zakres od/do z godziną, we własnej strefie czasowej; pozostaw jedną stronę pustą, aby uzyskać zakres otwarty), Kraj i Miasto (z geolokalizacji wpisu), Adres IP, E-mail użytkownika, Nazwa użytkownika, Aplikacja i Katalog (wybór z listy), Organizacja oraz Opis. Reguły tekstowe oferują zawiera, jest, zaczyna się od i ich zaprzeczenia; reguły listowe oferują jest jednym z / nie jest żadnym z.
  • Wyszukiwanie pełnotekstowe: dopasowanie do opisu, adresu IP, imienia i nazwiska/nazwy użytkownika/adresu e-mail użytkownika będącego podmiotem lub nazwy aplikacji. Naciśnij Enter, aby zastosować.
  • Kolumny: pokazuj lub ukrywaj kolumny i przeciągaj je, aby zmienić kolejność. Oprócz domyślnych kolumn znacznika czasu, zdarzenia, aplikacji i użytkownika dostępne są adres IP, lokalizacja, poziom krytyczności, kategoria, katalog i organizacja.
  • Widoki: standardowe widoki po lewej stronie to gotowe filtry: Ataki (brute force, blokady kont, hasła, które wyciekły, zabroniony region, nietypowa lokalizacja), Nieudane logowania, Bezpieczeństwo i wykrywanie anomalii, Konfiguracja i administracja systemu oraz Błędy. Własną kombinację reguł i kolumn można zapisać jako nazwany widok albo skopiować adres URL: każdy filtr znajduje się w pasku adresu.
  • Eksportuj CSV: pobiera przefiltrowaną listę w widocznej kolejności kolumn (menu udostępniania), od najnowszych wpisów, z limitem 50 000 wpisów; okno dialogowe informuje, gdy widok zawiera więcej, więc należy zawęzić filtr, aby objąć wszystko.

Lista działa także na żywo: po włączeniu Tryb na żywo nowe wpisy pojawiają się automatycznie w chwili, gdy występują, a wykres aktywności się odświeża, bez przeładowania strony. Jest to przydatne podczas odtwarzania problemu lub obserwowania rozwijającego się incydentu. Wykres i strumień na żywo uwzględniają aktywny filtr.

Otwórz dowolny wpis, aby zobaczyć jego pełny panel szczegółów, w tym surowy kontekst zdarzenia.

Kilka przykładów łączenia filtrów:

  • Wszystkie nieudane logowania z jednego adresu IP w danym przedziale czasu: wybierz widok Nieudane logowania, dodaj regułę Znacznik czasu z przedziałem czasu oraz regułę Adres IP.
  • Wszystko z jednego kraju: dodaj regułę Kraj (na przykład gdy mapa ataków na pulpicie ochrony pokazuje nieoczekiwane źródło); dodaj Znacznik czasu, aby zawęzić do danego dnia.
  • Wszystkie zdarzenia MFA dla użytkownika: dodaj regułę Typ zdarzenia ze zdarzeniami uwierzytelniania wieloskładnikowego oraz regułę E-mail użytkownika.
  • Wszystkie zmiany konfiguracji wprowadzone przez administratora: wybierz widok Konfiguracja i administracja systemu i wyszukaj nazwę administratora.
  • Wszystko, co dotyczyło jednego urządzenia: otwórz kartę Historia urządzenia. Zawiera ona wpisy dotyczące tego urządzenia (polecenia, przebiegi aktualizacji, zatwierdzenie, przypięci użytkownicy, naruszenia polityk), z własnym wyszukiwaniem oraz filtrem typu i daty; lista typów pokazuje tylko typy występujące dla tego urządzenia. Obejmuje wpisy zapisane od wprowadzenia tej karty i jest wyświetlana administratorom, którzy mogą odczytywać cały dziennik audytu.

Uwaga: Jednorazowe sekrety przesyłane w linkach (tokeny resetowania hasła, kody weryfikacji adresu e-mail) są automatycznie usuwane z wpisów dziennika, dzięki czemu nigdy nie są utrwalane w dzienniku audytu.

Pieczętowanie odporne na manipulacje

Dziennik audytu jest nie tylko dopisywany, ale także pieczętowany, aby manipulację można było wykryć po fakcie:

  1. Łańcuch skrótów. Każdy zapieczętowany wpis otrzymuje numer sekwencyjny i skrót (hash) obliczony z treści wpisu oraz skrótu poprzedniego wpisu (HMAC z kluczem w postaci sekretu specyficznego dla wdrożenia). Ponieważ każdy skrót uwzględnia poprzedni, zmiana, usunięcie lub przestawienie dowolnego wpisu przerywa łańcuch od tego miejsca.
  2. Podpis kryptograficzny. Każdy zapieczętowany wpis jest dodatkowo podpisywany kluczem Ed25519. Odpowiedni publiczny klucz weryfikacyjny jest publikowany, więc każdy, kto go posiada, może zweryfikować podpis bez dostępu do platformy.

Pieczętowanie odbywa się w tle i nigdy nie blokuje ani nie odrzuca zapisu do dziennika.

Do wykrycia problemu eksport nie jest konieczny: gdy wpis zostanie zapieczętowany, jego widok szczegółów pokazuje metadane pieczętowania (numer sekwencyjny, skrót, poprzedni skrót) wraz ze wskaźnikiem poprawności skrótu. Zielony znacznik oznacza, że ponownie obliczony skrót wpisu nadal się zgadza; nieudana kontrola jest oznaczana bezpośrednio w konsoli, więc przerwane ogniwo łańcucha jest widoczne na miejscu, a nie dopiero podczas eksportu.

Co to dowodzi, a czego nie. Pieczętowanie pozwala administratorowi (lub zewnętrznemu audytorowi) wziąć wyeksportowaną partię wpisów dziennika i później wykazać, że po eksporcie nie została zmieniona, przestawiona ani obcięta oraz że została podpisana przez tę platformę. Jest przeznaczone do eksportowania dzienników w inne miejsca i późniejszego wykazania ich integralności. Nie stanowi gwarancji niezaprzeczalności wobec operatora platformy.

Weryfikacja wyeksportowanego dziennika

Aby niezależnie zweryfikować eksport dziennika:

  1. Wyeksportuj wpisy. Pobierz wpisy dziennika (przez API dzienników platformy, które obok treści każdego wpisu zawiera metadane pieczętowania: numer sekwencyjny, poprzedni skrót, skrót i podpis).

  2. Uzyskaj publiczny klucz weryfikacyjny. Platforma publikuje klucz publiczny Ed25519 używany do podpisywania wpisów; pobierz go raz i zachowaj.

  3. Zweryfikuj. Weryfikacja przechodzi przez wyeksportowane wpisy w kolejności sekwencyjnej i wykonuje trzy warstwowe kontrole:

    • wstępne skanowanie strukturalne, które potwierdza, że numery sekwencyjne są ciągłe, a zapisany poprzedni skrót każdego wpisu zgadza się z wpisem poprzedzającym (nie wymaga to żadnego sekretu);
    • ponowne obliczenie skrótu, które wyznacza skrót łańcucha każdego wpisu z jego treści i porównuje go z zapisaną wartością;
    • kontrolę podpisu, która weryfikuje podpis Ed25519 każdego wpisu za pomocą opublikowanego klucza publicznego.

    Jeśli wpisy zostały zmienione, przestawione lub obcięto ich końcówkę, jedna z tych kontroli kończy się niepowodzeniem i wskazuje dokładne miejsce.

Konsola administracyjna udostępnia opublikowany klucz publiczny i bieżący koniec łańcucha, aby można było potwierdzić eksport względem bieżącego dziennika.

Historia zmian poszczególnych obiektów

Niezależnie od centralnego dziennika audytu niektóre rekordy prowadzą własną wersjonowaną historię zmian: zestawienie stanu pól przed i po zmianie, pokazujące, jak zmieniał się dany obiekt. Na stronie szczegółów użytkownika otwórz Pokaż historię, aby zobaczyć każdą wersję wraz z polami, które zostały dodane, usunięte lub zmienione (stara wartość na nową), oraz czas zmiany.

Z tej funkcji należy korzystać, gdy pytanie brzmi „jak ten jeden rekord doszedł do obecnego stanu?”; przedstawia ona przejrzystą oś czasu zmian dla tego obiektu. Centralny dziennik audytu służy do pytania „kto, co zrobił, we wszystkich obszarach, w tym przedziale czasu?”. Oba narzędzia się uzupełniają: dziennik audytu to zapis przekrojowy, a historia zmian to historia pojedynczego obiektu.

Przechowywanie

Czas przechowywania wpisów zależy od poziomu subskrypcji:

PlanPrzechowywanie dziennika audytu
Trial7 dni
Essential30 dni
Advanced90 dni
Prodo 365 dni

Starsze wpisy są usuwane automatycznie po przekroczeniu okresu przechowywania. Jeśli rekordy muszą być przechowywane dłużej, niż pozwala na to plan, należy je regularnie eksportować: wyeksportowane, zapieczętowane partie pozostają weryfikowalne bezterminowo. Pełne zestawienie zawiera strona Plany i dodatki.

Eksport

Wpisy można eksportować przez API dzienników platformy w celu archiwizacji, przekazania do systemu docelowego lub niezależnej weryfikacji. Eksport obejmuje treść każdego wpisu oraz jego metadane pieczętowania, co umożliwia późniejszą kontrolę integralności.

Eksport odbywa się na żądanie: wpisy pobiera się wtedy, gdy są potrzebne. Nie ma docelowego strumienia na żywo: platforma nie przesyła ciągłego strumienia do zewnętrznego kolektora logów. W przypadku przechowywania rekordów w systemie zewnętrznym należy zaplanować okresowy eksport i zawsze eksportować wpisy, zanim wyjdą poza okres przechowywania danego planu (zobacz Przechowywanie powyżej): po usunięciu znikają z bieżącego dziennika, choć każda już wyeksportowana zapieczętowana partia pozostaje weryfikowalna.

Powiązane tematy

Na tej stronie