Dostęp warunkowy
Decydowanie, kiedy obowiązuje MFA, step-up lub blokada: za pomocą polityk uwierzytelniania, zgodności urządzeń i stref sieciowych.
Dostęp warunkowy pozwala stosować odpowiedni poziom bezpieczeństwa w odpowiedniej sytuacji, zamiast narzucać identyczne wymagania każdemu logowaniu. Logowanie z zaufanego biura może przebiegać bez utrudnień, podczas gdy logowanie z nieznanej sieci, z niezarządzanego urządzenia lub w ryzykownym kontekście zostaje podniesione do wyższego poziomu (step-up) albo zablokowane.
Współdziałają trzy elementy składowe:
- Polityki uwierzytelniania: mechanizm decyzyjny. Każda polityka zawiera reguły dopasowywane do warunków (kto, skąd, na jakim urządzeniu, o jakiej porze, przy jakim ryzyku), które następnie określają wynik: zezwolenie, wymaganie MFA, wymaganie wyższego poziomu pewności uwierzytelnienia lub odmowa.
- Polityki zgodności urządzeń: sprawdzają, czy zarejestrowane urządzenie spełnia wymagany poziom bezpieczeństwa (szyfrowanie dysku, zapora, wersja systemu operacyjnego itd.). Ich wynik staje się warunkiem, na który mogą reagować polityki uwierzytelniania.
- Strefy sieciowe: nazwane zbiory zakresów IP i lokalizacji, oznaczone jako zaufane lub pozostawione jako niezaufane. Są używane jako warunki w politykach uwierzytelniania oraz jako listy wyjątków w ochronie przed zagrożeniami.
Jak są ze sobą powiązane
Typowy przebieg łączy wszystkie trzy elementy:
- Użytkownik się loguje. Platforma zna jego atrybuty, strefę sieciową, do której należy jego adres IP, oraz, jeśli używane jest Device Trust, informację, czy jego urządzenie jest zgodne.
- Uruchamia się pasująca reguła polityki uwierzytelniania. Na przykład: jeśli użytkownik należy do grupy Finance i nie znajduje się w zaufanej sieci, wymagaj drugiego składnika odpornego na phishing; jeśli jego urządzenie jest niezgodne, odmów.
- Użytkownik zostaje odpowiednio dopuszczony, poproszony o step-up lub zablokowany.
Strefy sieciowe i zgodność urządzeń są danymi wejściowymi; decyzja zapada w politykach uwierzytelniania.
Dostępność
Te funkcje są dostępne w wyższych planach, a w przypadku zgodności urządzeń wymagają dodatku. Każda z poniższych stron zaczyna się od własnej informacji o planie. W skrócie:
- Polityki uwierzytelniania i strefy sieciowe: Advanced i wyższe (Trial obejmuje niewielką liczbę każdego z nich).
- Polityki zgodności urządzeń: dodatek DIAM oraz wyższy plan.
Pełne zestawienie zawiera strona Plany i dodatki.
Co dalej
- Najpierw zdefiniuj strefy sieciowe, ponieważ są wykorzystywane wszędzie.
- Utwórz polityki uwierzytelniania, aby skonfigurować warunkowe MFA i step-up.
- Dodaj polityki zgodności urządzeń, jeśli punkty końcowe są zarządzane za pomocą dodatku urządzeń.