# Applicaties

Registreer applicaties voor Single Sign-On via OpenID Connect, SAML 2.0 of WS-Federation, uit de catalogus of op maat, en beheer de toegang.

Een **applicatie** is alles waarbij uw gebruikers zich via het platform aanmelden: een webapp, een mobiele app, een single-page-app, een service die een API aanroept of een oudere bedrijfsapplicatie. Door een applicatie te registreren legt u het vertrouwen vast tussen de applicatie en de Single Sign-On van het platform, en vertelt u het platform hoe het tokens of Assertions voor de applicatie moet uitgeven.

U beheert applicaties onder **Integraties → Applicaties** in de Admin Console.

## De pagina Applicaties

De pagina Applicaties toont alles wat u hebt geregistreerd, verdeeld over drie tabbladen:

- **Applicaties**: de apps waarbij personen zich aanmelden, in twee secties. **Integratieapplicaties** zijn apps die u uit de ingebouwde catalogus hebt toegevoegd (weergegeven als *SSO-integratie*), elk met de protocolstandaarden van de leverancier. **Aangepaste applicaties** zijn interactieve apps die u zelf hebt geconfigureerd voor OIDC, SAML of WS-Federation.
- **Machines**: machine-to-machine-services die zich authenticeren met een client secret en waarbij nooit een persoon zich aanmeldt, en applicaties die alleen voor provisioning zijn.
- **Dynamische registraties**: initial access tokens en de applicaties die zichzelf hebben geregistreerd. Zie [Dynamische clientregistratie](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/dynamic-client-registration.md).

Elke rij toont de aanmeldactiviteit van de app: een aantal aanmeldingen en een *tijdstip van laatste toegang*, of **Nog nooit aangemeld** (interactieve apps) / **Nooit gebruikt** (machine-to-machine) wanneer de app nog nooit is aangeroepen.

Gebruik het **zoekvak** boven de lijst om het huidige tabblad te filteren op naam, type, client-ID of integratie. Bovenaan verschijnt een melding over de limiet wanneer u het aantal applicaties nadert dat uw abonnement toestaat.

Met twee knoppen start u een nieuwe app: **Integraties verkennen** (de catalogus) en **Aangepaste app maken**. Doorzoek eerst de catalogus; een aangepaste app bouwen is alleen zinvol wanneer er geen integratie voor uw doelsysteem bestaat.

## Protocollen

Het platform geeft identiteiten uit via drie protocollen. U kiest er een wanneer u de applicatie aanmaakt:

- **OpenID Connect (OIDC)**: de moderne standaard voor web-, single-page-, mobiele en machine-to-machine-applicaties. Ondersteunt de authorization-code-flow met PKCE, refresh tokens, de device-authorization-grant, client credentials en back-channel logout.
- **SAML 2.0**: de gevestigde standaard voor zakelijke SSO. Het platform treedt op als Identity Provider en geeft ondertekende (optioneel versleutelde) Assertions uit, met ondersteuning voor door de IdP en door de SP gestarte aanmelding en Single Logout.
- **WS-Federation**: voor oudere, op Microsoft gerichte Relying Parties (bijvoorbeeld Exchange OWA). Het platform geeft ondertekende SAML 1.1-tokens uit via een Security Token Service.

### Welk protocol u kiest [#which-protocol-to-choose]

Kies **OIDC** waar dat kan: voor alles wat u zelf bouwt en voor elke applicatie van een leverancier die het ondersteunt. Het dekt elk applicatietype, van browserapps tot machine-to-machine, en de nieuwere beveiligingsmogelijkheden zijn er beschikbaar (PKCE, DPoP, de Financial-grade API-profielen, token exchange). Kies **SAML 2.0** wanneer de applicatie niets anders ondersteunt, wat bij gevestigde bedrijfssoftware nog vaak voorkomt; de aanmeldervaring voor gebruikers is dezelfde. **WS-Federation** bestaat voor oudere Relying Parties; kies het niet voor iets nieuws.

## Applicatietypen

Wanneer u een aangepaste applicatie aanmaakt, kiest u een **type**. Dat stelt zinvolle protocolstandaarden in en bepaalt welke configuratie wordt getoond:

| Type | Protocol | Gebruik het voor |
|---|---|---|
| **Webapplicatie (server-side)** | OIDC | Server-side webapps die een client secret vertrouwelijk kunnen houden. |
| **Single-page-applicatie** | OIDC | Browserapps zonder backend; authenticeren met PKCE, zonder client secret. |
| **Native applicatie** | OIDC | Mobiele apps en desktopapps; authenticeren met PKCE, zonder client secret. |
| **Apparaatapplicatie** | OIDC | Apparaten met beperkte invoermogelijkheden die de device-authorization-flow gebruiken. |
| **Machine-to-machine** | OIDC | Toegang van service tot service met de client-credentials-grant; geen interactieve aanmelding. |
| **SAML-applicatie** | SAML 2.0 | Een SAML Service Provider die het platform vertrouwt als Identity Provider. |
| **WS-Federation-applicatie** | WS-Federation | Een Relying Party die SAML 1.1-tokens verwerkt. |
| **Alleen provisioning** | – | Een applicatie waarin u alleen accounts provisiont, zonder Single Sign-On. Zie [Applicatieprovisioning](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/application-provisioning.md). |

Of een applicatie een secret vertrouwelijk kan houden (web, machine-to-machine) of niet (single-page, native, apparaat), bepaalt hoe deze zich bij het token-endpoint authenticeert en of er een client secret wordt uitgegeven. Wanneer u een type kiest, stemt het platform de toegestane grant types en response types daarop af; u stelt die niet handmatig in.

### Een OIDC-type kiezen op basis van de deploymentvorm [#choosing-an-oidc-type-by-deployment-shape]

Stem bij een aangepaste OIDC-app het type af op waar de code draait en welke credential deze kan beschermen:

| Deploymentvorm | Type | Credential | Aanbevolen flow |
|---|---|---|---|
| Server-side webapp (heeft een backend die een secret kan bewaren) | Webapplicatie (server-side) | Client secret (confidential) | Authorization code |
| Single-page-app (draait in de browser) | Single-page-applicatie | Geen (public client) | Authorization code + PKCE |
| Mobiele app / desktopapp | Native applicatie | Geen (public client) | Authorization code + PKCE |
| Backendservice zonder gebruiker (server-to-server) | Machine-to-machine | Client secret (confidential) | Client credentials; zie [API's](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/apis.md) |

Een **public client** (single-page, native, apparaat) kan een secret niet veilig bewaren, ontvangt daarom nooit een bruikbaar client secret en vertrouwt op PKCE om de uitwisseling van de authorization code te beschermen. Gebruik een confidential type alleen wanneer uw app een secret aan de serverkant kan opslaan.

Een browserapp mag het token- en het userinfo-endpoint alleen aanroepen vanaf de origin (schema, host en poort) van een van haar redirect-URI's; aanvragen vanaf elke andere origin worden geweigerd.

## Een applicatie toevoegen

### Uit de catalogus

De catalogus bevat kant-en-klare integraties voor veelgebruikte applicaties. Elke integratie bevat de juiste protocolstandaarden, een begeleide installatie met de exacte waarden die u in de doelapplicatie plakt en, waar beschikbaar, een provisioningsjabloon. Toevoegen gaat in twee stappen:

1. Ga naar **Integraties → Applicaties**, kies **Integraties verkennen** en selecteer de applicatie.
2. Lees het **scherm met vereisten en toestemming**. Daarop staat wat de integratie nodig heeft (bijvoorbeeld een beheerdersaccount in het doelsysteem) en welke toegang deze gebruikt. Bevestig dit om verder te gaan.
3. Vul het korte, integratiespecifieke installatieformulier in (bijvoorbeeld het domein of subdomein van de applicatie) en maak de app aan.
4. De applicatie wordt aangemaakt met de standaardwaarden uit de catalogus al toegepast; verfijn de configuratie daarna op de hieronder beschreven tabbladen.

Enkele eigenschappen van de catalogus die u moet kennen:

- **Integraties met één instantie** kunnen maar één keer worden geconfigureerd; als er al een is ingericht, blokkeert de catalogus een tweede. De meeste integraties kunnen meerdere keren worden toegevoegd (bijvoorbeeld één per omgeving).
- **Uitgeschakelde catalogusvermeldingen** kunnen niet worden toegevoegd; ze worden ter referentie getoond, maar de aanmaakflow weigert ze.
- Sommige catalogusvermeldingen zijn **alleen voor provisioning**: ze maken accounts downstream aan, maar bieden geen aanmelding. Zie [Applicatieprovisioning](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/application-provisioning.md).
- Catalogustegels hebben een **volwassenheidslabel**. Een goed ingeburgerde integratie toont er geen; een nieuwere is gemarkeerd als **beta** (functioneel, wordt nog verfijnd) of **experimental** (vroeg stadium, kan veranderen). Geef in productie de voorkeur aan stabiele integraties en test een beta- of experimental-integratie voordat u erop vertrouwt.

Elke catalogusintegratie bevat in de aanmaakflow een **begeleide installatie** met de exacte waarden die u in de doelapplicatie plakt (en, waar provisioning wordt ondersteund, de SCIM-stappen). De stappen per applicatie staan in die begeleide installatie en niet in deze documentatie, zodat ze gelijk blijven met de integratie.

**Keuzeadvies:** doorzoek de catalogus voordat u een aangepaste app bouwt. Een catalogusintegratie bespaart u de protocolkoppeling en, waar beschikbaar, de provisioningtoewijzing. Bouw alleen een aangepaste app wanneer er geen integratie bij uw doelsysteem past.

[Image: De applicatielijst in de Admin Console]

### Als aangepaste applicatie

1. Kies op de pagina Applicaties **Applicatie maken**.
2. Voer een **naam** in en kies het **type** (zie de tabel hierboven).
3. Sla op. Het platform maakt de applicatie aan met de protocolstandaarden voor dat type. Voor SAML- en WS-Federation-applicaties genereert het ook automatisch een ondertekeningscertificaat.
4. Open de applicatie en configureer deze op de onderstaande tabbladen.

OpenID Connect-clients kunnen zichzelf ook registreren, geautoriseerd met een initial access token dat u uitgeeft. Zie [Dynamische clientregistratie](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/dynamic-client-registration.md).

## Een applicatie configureren

Elke applicatie opent met een reeks tabbladen. Welke tabbladen en velden verschijnen, hangt af van het protocol en het type.

### Algemene instellingen

Beschikbaar voor elke applicatie:

- **Naam** en **Beschrijving**.
- **Contactpersonen**: de personen bij wie u met vragen over de applicatie terechtkunt, gekozen uit de medewerkers. Puur informatief: contactpersonen krijgen geen rechten. Catalogusintegraties bieden hetzelfde veld op hun tabblad **Instellingen**.
- **Applicatielogo** en **Application URI**: gebruikt om de applicatie in de Application Hub van de gebruiker weer te geven. Voor de donkere modus kan een tweede, optioneel logo worden ingesteld; dit vervangt het standaardlogo zolang het donkere thema actief is en is de moeite waard voor logo's die zelf donker zijn. Applicaties die uit de integratiecatalogus zijn aangemaakt, nemen beide logo's over uit de catalogusvermelding.
- **Display in the app portal**: of eindgebruikers de applicatie zien als tegel die zij kunnen starten. Catalogusintegraties bieden dezelfde schakelaar op hun tabblad **Instellingen**; een nieuwe integratie is standaard zichtbaar (tenzij de catalogusvermelding anders aangeeft), en uw keuze blijft bij latere opslagacties behouden. De tegel verschijnt alleen wanneer de integratie een applicatie-URL levert, wat veel SAML-integraties niet doen; het tabblad Instellingen meldt u wanneer dat het geval is.

De sectie **Destructieve acties** onderaan bevat: het client secret roteren, het ondertekeningscertificaat vernieuwen, het applicatietype wijzigen en de applicatie verwijderen. Bij elke actie wordt u gevraagd te bevestigen door de naam van de applicatie te typen.

### OpenID Connect-instellingen

Voor OIDC-applicaties configureert u:

- **Client ID**: wordt automatisch gegenereerd; alleen-lezen.
- **Client-Secret**: uitgegeven voor confidential applicaties (web, machine-to-machine). Wordt gemaskeerd getoond, met knoppen om te kopiëren en weer te geven. Zie [Een client secret roteren](#rotating-a-client-secret).
- **Token endpoint authentication method**: hoe de applicatie zich bij het token-endpoint authenticeert: een client secret in de body of header van het verzoek, **Private Key JWT** (de applicatie ondertekent een assertion met haar eigen privésleutel, zodat er geen gedeeld secret wordt uitgewisseld), of geen voor public clients. Op dedicated deployments met een Mutual TLS-edge worden ook twee certificaatmethoden aangeboden: **Mutual TLS (zelfondertekend certificaat)**, waarbij het aangeboden clientcertificaat moet overeenkomen met een certificaat dat is geregistreerd onder [Client-sleutels](#registering-client-keys), en **Mutual TLS (CA-ondertekend certificaat)**, waarbij het certificaat wordt gecontroleerd tegen een door de klant aangeleverde certificeringsinstantie en op subject wordt vergeleken (vul precies één van subject-DN of DNS-SAN in). Op andere deployments worden de twee methoden getoond maar zijn ze uitgeschakeld. Zie [Financial-grade API security](#financial-grade-api-security).
- **Grant types**: de flows die de applicatie mag gebruiken. Welke selectievakjes verschijnen, hangt af van het type:
  - *Namens een gebruiker handelen*: authorization code, refresh token (en implicit, waar nog vereist; een access token uit een implicit- of hybrid-flow wordt alleen uitgegeven met `response_mode=form_post`, nooit in het URL-fragment).
  - *Namens zichzelf handelen*: client credentials (machine-to-machine).
  - **Token exchange**: een token omwisselen voor een ander, gebruikt wanneer een service een downstream-API moet aanroepen als de oorspronkelijke gebruiker (delegatie) in plaats van als zichzelf.

  Response types worden afgeleid van de grants die u toestaat; u stelt ze niet apart in.
- **Redirect URI's** en **Post-logout redirect URI's**: zie [Redirect- en post-logout-URI's](#redirect-and-post-logout-uris).
- **Back-channel logout URI**: een serverendpoint dat het platform aanroept om de gebruiker af te melden bij deze applicatie wanneer de sessie eindigt.
- **Initiate login URI**: gebruikt voor door de IdP gestarte aanmelding bij de applicatie.
- **Protocolversterking**: schakelaars die afzonderlijk kunnen worden gebruikt of deel uitmaken van een [beveiligingsprofiel](#financial-grade-api-security), dat ze dan instelt en vergrendelt:
  - **Demonstrating Proof of Possession (DPoP)-header vereisen in tokenaanvragen**: bindt uitgegeven access tokens aan de sleutel van de applicatie, zodat een gestolen token niet kan worden hergebruikt.
  - **Certificaatgebonden toegangstokens vereisen (mTLS)**: bindt uitgegeven access tokens in plaats daarvan aan het TLS-clientcertificaat van de applicatie. Aangeboden op dedicated deployments met een Mutual TLS-edge; niet te combineren met de DPoP-vereiste.
  - **Pushed Authorization Requests (PAR) vereisen**: de applicatie stuurt haar autorisatieparameters eerst via het back-channel naar het platform en leidt de gebruiker om met een korte verwijzing, zodat de parameters nooit in de browser-URL verschijnen. Alleen aangeboden voor applicaties die het autorisatie-endpoint gebruiken.
  - **Ondertekend request object (JAR) vereisen**: autorisatieparameters worden alleen geaccepteerd binnen een JWT die door de applicatie is ondertekend. Eerst moet een client-sleutel of JWKS-URI worden geregistreerd, anders kan geen enkel autorisatieverzoek slagen. Vereist het abonnement Advanced of Pro, net als de client-sleutels waarvan het afhankelijk is; zonder dat abonnement wordt de schakelaar getoond maar is deze uitgeschakeld, en een eerder gemaakte instelling blijft van kracht.
- **Toestemming van gebruiker vereisen**: vraag de gebruiker om toestemming voordat tokens worden uitgegeven.
- **Levensduur van het ID-token** en **Maximale verificatieleeftijd**: zie [Levensduur van tokens en afmelden](#token-lifetimes-and-logout).

- **OIDC discovery URL**: de alleen-lezen URL `.well-known/openid-configuration` die de applicatie gebruikt om de endpoints en ondertekeningssleutels van het platform te vinden. Geef deze aan uw integrator.

Welke claims de applicatie daadwerkelijk ontvangt, configureert u op het tabblad **Attributen**; zie [Attributen en claims](#attributes-and-claims).

### Redirect- en post-logout-URI's [#redirect-and-post-logout-uris]

Een niet-overeenkomende redirect-URI is verreweg de meest voorkomende oorzaak van niet-werkende SSO, dus configureer deze zorgvuldig.

- **Redirect URI's**: de exacte callback-URL's waarnaar het platform de gebruiker na de aanmelding mag terugsturen. Vereist voor de authorization-code-flow. De vergelijking is **exact**: een afsluitende slash, een andere poort of `http` tegenover `https` zorgt ervoor dat het platform het antwoord weigert, en de gebruiker ziet een foutmelding in plaats van te worden aangemeld. Als de URL die uw app verzendt niet in deze lijst staat, mislukt de aanmelding.
- **Post-logout redirect URI's**: de terugkeer-URL's waarnaar het platform de gebruiker na het afmelden mag terugsturen.

U kunt **meerdere vermeldingen** opgeven, één per regel, om meerdere omgevingen te dekken. Vermijd **wildcards** en **`localhost`** in productieregistraties; ze vergroten de doelen waarnaar een aanvaller kan omleiden. Voeg in plaats daarvan een aparte ontwikkelapp toe met een eigen localhost-URI.

Voor **SAML** en **WS-Federation** is het equivalent de lijst met toegestane ACS-URL's / reply-URL's: wanneer de Request geen terugkeerdoel noemt, gebruikt het platform de **eerste (standaard)** vermelding. Bij SAML wordt de standaardpoort genegeerd wanneer de ACS-URL en de Issuer worden vergeleken, zodat `https://host:443/...` en `https://host/...` als dezelfde vermelding gelden.

> **Probleemoplossing: de aanmelding geeft een fout in plaats van de app:** de callback-URL die uw applicatie heeft verzonden, staat niet in de redirect-URI's (of verschilt in een slash, poort of schema). Kopieer de exacte URL uit de foutmelding of uit de configuratie van uw app en voeg deze hier toe.

### SAML-instellingen

Voor SAML-applicaties configureert u de verbinding met de Service Provider (SP). Het tabblad is ingedeeld in vijf secties, in de volgorde waarin u ze doorloopt: **Configuratiebron**, **Single Sign-On**, **Single Logout**, **Ondertekening en versleuteling** en **Gegevens van de Identity Provider**. De attribuuttoewijzing staat op een eigen tabblad **Attributen**; zie [Attributen en claims](#attributes-and-claims).

#### Configuratiebron [#configuration-source]

Kies een van drie modi:

- **URL**: plak de metadata-URL van de SP en sla op. De URL wordt bij het opslaan gevalideerd: als deze niet bereikbaar is of geen geldige SAML-metadata retourneert, wordt het opslaan geweigerd, zodat een defecte bron nooit wordt opgeslagen. (Een knop **Test** controleert de URL voordat u opslaat.) Schakel optioneel **automatisch vernieuwen** in en kies een interval (van elke 5 minuten tot dagelijks) om de metadata volgens schema opnieuw op te halen, zodat een wijziging van certificaat of endpoint aan de kant van de SP wordt opgepikt zonder opnieuw te importeren; als een geplande vernieuwing later mislukt, verschijnt er een waarschuwing onder [Problemen](https://dts-identity.com/nl/docs/monitoring/issues.md). De automatische vernieuwing werkt alleen met een `https://`-URL. Deze past certificaatwissels, het afmeldendpoint, de handtekeningvlaggen en wijzigingen aan de assertion consumer service toe op een host die de SP al gebruikte, en legt elke toegepaste wijziging vast in het [auditlogboek](https://dts-identity.com/nl/docs/monitoring/audit-logs.md). Een nieuwe entity-ID of een assertion consumer service op een **nieuwe host** wordt niet vanzelf toegepast, omdat daar elk aanmeldantwoord van de applicatie naartoe gaat: de applicatie behoudt haar huidige metadata en een probleemmelding vraagt u de wijziging te controleren. Gebruik **Nu ophalen** om deze toe te passen, of om op elk moment direct te vernieuwen. Laat automatisch vernieuwen uitgeschakeld om de metadata eenmalig te importeren en vast te houden.
- **Bestand**: zet het metadata-XML-bestand van de SP neer.
- **Handmatig**: vul de velden in de onderstaande secties met de hand in.

In de twee metadatamodi worden de waarden uit de metadata **alleen-lezen getoond in de sectie waartoe ze behoren**: de Entity ID en ACS-endpoints van de SP onder *Single Sign-On*, het afmeldendpoint onder *Single Logout*, en de certificaten plus de gedeclareerde ondertekeningsvlaggen onder *Ondertekening en versleuteling*. Het is dus nooit nodig de metadata-XML te lezen om te weten wat van kracht is. De bijbehorende invoervelden zijn verborgen zolang een import de leiding heeft, en hun opgeslagen waarden blijven ongewijzigd, zodat terugschakelen naar **Handmatig** herstelt wat het laatst met de hand is ingevoerd.

#### Single Sign-On [#single-sign-on]

- **Assertion Consumer Service-URI**: waar de SAML-Assertion naartoe wordt gestuurd. Vereist. Wanneer de SP een Request start zonder een ACS te noemen, wordt de eerste (standaard) ACS-URL gebruikt.
- **Assertion Consumer Service-methode**: hoe de Assertion wordt afgeleverd: **POST**, **Redirect** of *zelfde als de Request*.
- **Audience**: de identifier van de SP. Deze wordt als Audience gebruikt wanneer een aanmelding start zonder SAML Request, en blijft daarom ook in de metadatamodi bewerkbaar.
- **IdP-geïnitieerde aanmelding**: staat toe dat een aanmelding hier begint in plaats van bij de SP, bijvoorbeeld via de tegel in de Application Hub.

#### Single Logout [#single-logout]

- **URI van de Single Logout-service** en de bijbehorende **methode**: waar SAML-afmeldberichten voor deze SP naartoe worden gestuurd. Wanneer ingesteld, neemt de applicatie deel aan **Single Logout**: afmelden bij het platform, of bij een andere deelnemende applicatie, beëindigt ook de sessie bij deze SP. In de metadatamodi worden beide waarden uit de metadata van de SP geïmporteerd (POST heeft de voorkeur wanneer de SP beide Bindings publiceert) en bij elke metadatavernieuwing bijgewerkt, zodat u ze alleen in de handmatige modus hoeft in te voeren. Wanneer de metadata geen afmeldendpoint declareert, meldt de sectie dat.
- **Aflevering van de afmelding**: toont of een afmelding van server naar server voor deze applicatie ooit is geslaagd, en wanneer voor het laatst.

Hoe de Request de SP bereikt, hoeft u niet te configureren. Terwijl de gebruiker zich in een browser afmeldt, wordt de afmelding via die browser afgeleverd (een verborgen frame per applicatie), waardoor elke SP haar eigen sessiecookies kan wissen. Wanneer een sessie eindigt zonder browser (een sessie die een beheerder heeft beëindigd, een inactieve sessie, een sessie die als beveiligingsmaatregel is beëindigd, of elke sessie van een account dat is opgeschort, verwijderd of waarvan het wachtwoord is gewijzigd of opnieuw ingesteld), of wanneer de browser de aflevering niet kon voltooien, wordt de Request in plaats daarvan rechtstreeks van server naar server verzonden. Applicaties die alleen vanuit het netwerk van de gebruiker bereikbaar zijn, worden dus normaal afgemeld wanneer de gebruiker aanwezig is, en worden niet als mislukt gemeld alleen omdat het platform ze zelf niet kan bereiken. Een applicatie waarvan het afmeldendpoint eerder *wel* reageerde en niet meer reageert, of die de Request weigert, wordt in plaats daarvan gemeld onder [Problemen](https://dts-identity.com/nl/docs/monitoring/issues.md), waar één vermelding de situatie dekt in plaats van één per afmelding.

#### Ondertekening en versleuteling [#signing-and-encryption]

- **Inkomende Requests**: of de SP haar Authn Requests en Logout Requests ondertekent. Het ondertekeningscertificaat van de SP is hiervoor vereist, en niet of verkeerd ondertekende Requests worden dan geweigerd. Zolang het certificaat ontbreekt, worden Logout Requests van de SP geweigerd en noemt een [probleemmelding](https://dts-identity.com/nl/docs/monitoring/issues.md) de applicatie.
- **Ondertekening van de Response**: welk deel van de Response de handtekening draagt: de SAML Response, de Assertion of beide. Er wordt altijd ten minste één handtekening toegepast. In de metadatamodi volgt de handtekening van de Assertion de metadata van de SP (`WantAssertionsSigned`); alleen de handtekening van de Response komt uit deze instelling.
- **Versleuteling van de Assertion**: versleutelt de Assertion voor deze SP. Schakel dit alleen in wanneer de SP versleutelde Assertions vereist.
- **Ondertekeningscertificaat van de Service Provider**: het certificaat waartegen inkomende Requests worden gecontroleerd.
- **Versleutelingscertificaat van de Service Provider**: alleen nodig wanneer de SP een apart certificaat voor versleuteling publiceert; anders wordt het ondertekeningscertificaat gebruikt.

#### Gegevens van de Identity Provider [#identity-provider-details]

Alles wat de SP nodig heeft om deze Identity Provider te vertrouwen, alleen-lezen en met een kopieerknop: de **Metadata URL** (door deze te importeren worden alle andere waarden gedekt), de **Entity ID (Issuer)**, de **aanmeld-URL**, de **Single Logout-URL** en het **ondertekeningscertificaat** met de vingerafdruk. Zie [Ondertekenings- en versleutelingscertificaten](#signing-and-encryption-certificates).

### WS-Federation-instellingen

Voor WS-Federation-applicaties is het tabblad ingedeeld in drie secties (de attribuuttoewijzing staat op het tabblad **Attributen**; zie [Attributen en claims](#attributes-and-claims)):

- **Relying Party**: het **Realm** waarmee de Request moet overeenkomen, en de **lijst met toegestane reply-URL's** voor toegestane terugkeerdoelen (de eerste vermelding is de standaard).
- **Security Token**: de **levensduur van het token**, hoe lang het uitgegeven SAML 1.1-token geldig is.
- **Gegevens van de Identity Provider**: alleen-lezen waarden voor de Relying Party, elk met een kopieerknop: de **Federation Metadata URL**, de **Entity ID (Issuer)** van de uitgegeven tokens, de **aanmeld-URL** waarnaar de Relying Party haar Requests stuurt, en het **ondertekeningscertificaat** met de vingerafdruk.

### Attributen en claims [#attributes-and-claims]

Het tabblad **Attributen** beantwoordt voor elk protocol één vraag: wat komt deze applicatie over de gebruiker te weten? Wat het tabblad biedt, hangt af van het protocol, omdat u bij SAML en WS-Federation attributen vrij kunt benoemen, terwijl de namen van OIDC-claims door de specificatie vastliggen.

Machine-to-machine- en apparaatapplicaties hebben zo'n tabblad niet. Ze ontvangen geen ID-token en geen Assertion met gebruikersattributen.

#### SAML en WS-Federation

Beide protocollen geven gebruikersattributen door in de Assertion, en bij beide kunt u elk attribuut hernoemen naar wat de ontvangende applicatie verwacht.

- **Bron van de Name ID**: selecteer welk gebruikersveld het subject van de Assertion wordt (de Name ID).
- **Doorgegeven attributen**: elk standaardattribuut (basic) en elk aangepast attribuut heeft een selectievakje en een naamveld. Het selectievakje bepaalt of het attribuut überhaupt in de Assertion terechtkomt, het veld bevat de exacte naam waaronder het wordt verzonden. Bewerk het veld wanneer de SP bijvoorbeeld `mail` verwacht in plaats van `email`; de resetknop ernaast herstelt de oorspronkelijke naam van het attribuut. Een attribuut dat niet is aangevinkt, wordt niet verzonden, en de naam ervan kan pas worden bewerkt wanneer u het aanvinkt.

Deze toewijzing wijzigt alleen de **namen** die de ontvanger ziet; attribuutwaarden worden niet getransformeerd of berekend. Het `NameFormat` dat de Assertion naast een attribuut declareert, volgt de naam die u invoert: een naam in URI-vorm wordt als URI gedeclareerd, een gewone naam als basic.

Het **Groepsfilter** onder de toewijzing bepaalt welke groepen in de Assertion terechtkomen. De Assertion bevat distinguished names, en het filter vergelijkt zowel met de distinguished name als met de gewone groepsnaam, zodat een term als `APP-JIRA` met beide vergelijkingsmodi werkt.

#### OIDC

- **Standaardclaims**: een alleen-lezen overzicht van de claims die per scope worden vrijgegeven, zodat u ziet wat de applicatie krijgt voor de scopes die zij aanvraagt. Deze namen liggen vast in de OpenID Connect-specificatie en kunnen niet worden hernoemd. Claims met een sterretje vereisen bovendien dat de directory van de gebruiker het onderliggende profielveld inschakelt: de scope alleen zet ze niet in het token. Een claim die als verouderd is gemarkeerd, wordt nog uitgegeven, maar verdwijnt in een toekomstige release, dus bouw er geen nieuwe integratie op. Momenteel betreft dat de claim `roles` in de scope `groups`: rollen horen thuis in het access token, uitgegeven via een [API met RBAC](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/apis.md#role-based-access-control), of in de scope `roles`.
- **Aangepaste claims**: selecteer welke aangepaste attributen de applicatie daarnaast ontvangt. Elk geselecteerd attribuut wordt als claim op het hoogste niveau onder de eigen naam uitgegeven, naast de standaardclaims, wanneer de applicatie de scope `profile` aanvraagt. Een waarde wordt alleen uitgegeven wanneer het attribuut aan de directory van de gebruiker is toegewezen, zodat het selecteren van een attribuut nooit meer onthult dan die gebruiker daadwerkelijk heeft. Standaard is niets geselecteerd: een applicatie ontvangt een aangepast attribuut pas nadat u het hier hebt ingeschakeld.
- **Indeling van groepsnamen**: hoe elke groep in de claim `groups` wordt benoemd: met de **distinguished name**, de gewone **naam** of de **id**. Kies de vorm die de applicatie verwacht wanneer zij groepen aan haar eigen toegang koppelt.
- **Groepsfilter**: over welke groepen de applicatie überhaupt wordt geïnformeerd. Zonder filter wordt elke groep verzonden waartoe de gebruiker behoort, en een via een directory gesynchroniseerde gebruiker heeft er al snel een paar honderd, wat het token opblaast en elke applicatie de volledige interne groepsstructuur geeft. Voer een term in en kies of een groep deze moet **bevatten** of ermee moet **beginnen**. De term wordt vergeleken met de groepsnaam en de distinguished name, zonder onderscheid tussen hoofd- en kleine letters, en één overeenkomst is voldoende. Er wordt bewust niet vergeleken met de waarde in de claim zelf: met de indeling van groepsnamen ingesteld op de id is die waarde een interne identifier, en een wijziging van de indeling zou de claim anders zonder waarschuwing leegmaken. Laat het filter leeg om alles te blijven verzenden.

Reguliere expressies worden bewust niet aangeboden: het filter wordt bij elke aanmelding toegepast op elke groep van de gebruiker, waar een pathologisch patroon het aanmeldpad zou vertragen of laten vastlopen.

## Applicatie-eigenaren (verouderd) [#application-owners]

> **Verouderd:** applicatie-eigenaren verlenen geen beheerrechten meer; gedelegeerd beheer werkt via [Workspaces](https://dts-identity.com/nl/docs/governance/workspaces.md). Eigenaren tellen alleen nog mee voor de verouderde instelling **Eigenaren beheren de toegang**.

**Eigenaren beheren de toegang** (verouderd): waar deze instelling was ingeschakeld (sinds 26.2), blijft deze werken. Alleen de eigenaren van de applicatie (ongeacht hun toegangsniveau), volledige beheerders en, binnen een workspace, de leden met **Toegang beheren** kunnen dan toegang verlenen of intrekken, en de management-API kan de toewijzingen van de applicatie niet wijzigen. Het tabblad **Eigenaren** verschijnt alleen zolang de instelling is ingeschakeld: het toont de eigenaren, laat u er een verwijderen en laat u de instelling uitschakelen. Uitschakelen verwijdert ook de eigenaren, en de instelling kan niet opnieuw worden ingeschakeld. Zolang een applicatie de instelling nog gebruikt, toont de applicatielijst een melding.

Om te bepalen wie toegang tot een applicatie mag toewijzen of intrekken, voegt u deze toe aan een workspace en schakelt u **Workspace-leden beheren de toegang** in. Alleen workspace-leden met de machtiging **Toegang beheren** (plus verantwoordelijken en volledige beheerders) kunnen de app dan toewijzen of het lidmaatschap van de groepen van de workspace wijzigen. Volledige beheerders worden nooit buitengesloten. Gebruikers toegang laten aanvragen via een [goedkeuringsworkflow](https://dts-identity.com/nl/docs/workflows.md) blijft hoe dan ook werken.

Zie [Beheerders](https://dts-identity.com/nl/docs/security/admin-console-users.md) voor de toegangsniveaus waarop dit is gebaseerd.

## Een client secret roteren [#rotating-a-client-secret]

Voor confidential OIDC-applicaties kunt u het client secret op elk moment roteren via de **algemene instellingen → Destructieve acties** van de applicatie:

1. Kies **Secret roteren** en bevestig door de naam van de applicatie te typen.
2. Het platform genereert direct een nieuw secret; het oude secret werkt meteen niet meer.
3. Geef het nieuwe secret weer, kopieer het en werk het bij in de eigen configuratie van de applicatie.

Omdat rotatie het vorige secret direct ongeldig maakt, plant u een kort onderhoudsvenster of voert u de rotatie uit tijdens een deployment die de nieuwe waarde oppikt. Het roteren van het secret breekt de integratie zelf niet; alleen het opgeslagen secret verandert.

## Credentials: secret of ondertekeningscertificaat

Hoe een applicatie vaststelt dat het platform haar tokens heeft uitgegeven, hangt af van het protocol:

- **Confidential OIDC-apps** (web, machine-to-machine) hebben een **client secret**. Dit wordt gemaskeerd getoond op het tabblad met OIDC-instellingen; geef het weer om het te kopiëren. U kunt het [roteren](#rotating-a-client-secret) zonder de applicatie opnieuw te registreren.
- **SAML- en WS-Federation-apps** gebruiken in plaats van een secret een **ondertekeningssleutel / -certificaat**. Het platform ondertekent er Assertions en tokens mee, en de SP controleert de handtekening tegen het gepubliceerde certificaat.

De ondertekeningssleutels achter deze certificaten zijn standaard **asymmetrisch (public key)**, zodat integrators de bijbehorende openbare sleutel ophalen uit de gepubliceerde metadata of JWKS van het platform in plaats van een symmetrisch secret te delen. De ondertekeningssleutels worden centraal beheerd; zie [Ondertekeningssleutels](https://dts-identity.com/nl/docs/settings/signing-keys.md).

## Financial-grade API security [#financial-grade-api-security]

> **Opmerking:** beschikbaar met het abonnement Advanced en Pro.

Voor applicaties die gegevens van hoge waarde verwerken (open banking, betalingen, medische dossiers) past een **beveiligingsprofiel** het versterkte gedrag van een Financial-grade API-profiel (FAPI) alleen op die applicatie toe. Andere applicaties worden niet beïnvloed. Er worden twee profielen aangeboden: **FAPI 2.0 Security Profile**, hieronder beschreven, en **FAPI 1.0 Advanced**, dat daarop voortbouwt en het abonnement Pro vereist.

Het profiel staat bovenaan het tabblad met OIDC-instellingen, boven de protocolinstellingen die het bepaalt. Gebruik **Bewerken** naast **Beveiligingsprofiel** om het te wijzigen. Het wordt aangeboden voor confidential applicaties, omdat het profiel gedeelde client secrets uitsluit.

### Naar een profiel toewerken [#working-towards-a-profile]

U hoeft niet vooraf voor een profiel te kiezen. Configureer de afzonderlijke instellingen één voor één (op sleutels gebaseerde clientauthenticatie, een client-sleutel, proof of possession, pushed authorization requests, een ondertekend request object) en schakel het profiel in wanneer de applicatie er klaar voor is.

Sommige vereisten hoeft u helemaal niet te configureren. PKCE, de PS256-ondertekeningsalgoritmen en ondertekende autorisatieantwoorden worden door het platform toegepast wanneer het profiel wordt ingeschakeld.

Bij het inschakelen van het profiel wordt ook Private Key JWT geselecteerd als de applicatie nog een client secret gebruikt. De openbare sleutel kan daarvoor of daarna worden geregistreerd (zie hieronder); zolang er geen sleutel is, kan de applicatie niet worden gebruikt, en elke poging om haar te gebruiken wordt vermeld onder [Problemen](https://dts-identity.com/nl/docs/monitoring/issues.md).

Het selecteren van **FAPI 2.0 Security Profile** dwingt voor die applicatie af:

- **Op sleutels gebaseerde clientauthenticatie**: Private Key JWT (of Mutual TLS, op deployments die dat bieden). Een client secret wordt niet geaccepteerd.
- **Afzendergebonden access tokens**: een gestolen access token kan door niemand anders worden hergebruikt. Proof of possession (DPoP) wordt ingeschakeld en kan niet worden uitgeschakeld; waar in plaats daarvan certificaatgebonden access tokens zijn geselecteerd (dedicated deployments), nemen die de plaats ervan in.
- **Pushed authorization requests**: de applicatie stuurt haar autorisatieparameters eerst via het back-channel naar het platform en leidt de gebruiker daarna om met een korte verwijzing, in plaats van de parameters in de browser-URL bloot te stellen.
- **PKCE** met de challenge-methode S256.
- **Alleen de authorization-code-flow**: implicit en hybrid flows worden geweigerd.
- **Sterkere handtekeningen**: de ID-tokens en client assertions van de applicatie gebruiken PS256 in plaats van RS256.

**Access tokens vallen daar niet onder.** Een JWT-access-token wordt ondertekend door de API waarvoor het is uitgegeven, met het **Ondertekeningsalgoritme** dat op die API is ingesteld, en de standaard daar is RS256. FAPI verwacht daarvoor ook PS256 of ES256. Als een applicatie met een profiel een API kan bereiken die geen van beide gebruikt, worden die API's naast het profiel op het tabblad met OIDC-instellingen genoemd. Het algoritme moet op de API zelf worden gewijzigd (zie [API's](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/apis.md)) en geldt dan voor elke applicatie die die API gebruikt.

Zodra een profiel actief is, behouden de instellingen die het vastzet hun selectievakje, maar zijn ze vergrendeld en gemarkeerd als **Afgedwongen**: proof of possession en pushed authorization requests blijven geselecteerd en kunnen niet worden uitgevinkt, en de clientauthenticatiemethoden die een profiel niet toestaat, zijn uitgeschakeld. Ondertekende request objects blijven bewerkbaar onder FAPI 2.0, dat ze niet vereist. PKCE en PS256 hebben geen eigen instelling; ze worden met het profiel toegepast. Het opslaan van een profiel mislukt alleen met een verklarende melding als een vereiste helemaal niet kan worden vervuld, bijvoorbeeld bij een public applicatie, die nooit aan op sleutels gebaseerde clientauthenticatie kan voldoen.

Een profiel kan op elk moment worden teruggezet naar **Geen profiel**. Een profiel toepassen op een applicatie die al in gebruik is, is voor die applicatie een ingrijpende wijziging: vanaf dat moment moet de client pushed authorization requests, een PKCE-challenge en proof of possession verzenden.

### Client-sleutels registreren [#registering-client-keys]

Private Key JWT heeft de **openbare** sleutel van de applicatie nodig, zodat de ondertekende assertions kunnen worden gecontroleerd. Sleutels worden beheerd in de kaart **Client-sleutels** onderaan het tabblad met OIDC-instellingen, die twee elkaar uitsluitende bronnen biedt:

- **Geregistreerde sleutels** (als eerste getoond): kies **Sleutel toevoegen** en plak een PEM-gecodeerde openbare sleutel of een X.509-certificaat; de sleutel wordt direct opgeslagen. RSA-sleutels moeten ten minste 2048 bits zijn; EC-sleutels moeten de curve P-256 gebruiken.
  - De geregistreerde sleutels worden weergegeven in een tabel met naam, thumbprint, sleuteltype, de datum van toevoegen en, waar van toepassing, de vervaldatum van het certificaat.
  - Er kan een optionele **naam** worden opgegeven. Dat loont: wanneer een sleutel wordt vervangen, worden zowel de oude als de nieuwe vermeld, en de naam onderscheidt ze in één oogopslag. De thumbprint blijft in een eigen kolom staan, omdat dat de waarde is die de applicatie bij elke assertion meestuurt; deze wordt ingekort om in de rij te passen, met de muis erboven ziet u de volledige waarde, en de volledige waarde kan nog steeds worden geselecteerd en gekopieerd. Het bevestigingsvenster noemt de sleutel die op het punt staat te worden verwijderd.
  - Als de upload een certificaat was, wordt ook de vervaldatum getoond, en een verlopen certificaat wordt gemarkeerd. Dit is alleen informatief. De sleutel blijft werken, omdat de sleutel de assertions van de applicatie controleert, niet het certificaat eromheen. Vervang de sleutel wanneer het certificaat is verlopen.
- **JWKS-URI**: verwijs naar een sleutelset die de applicatie zelf publiceert. De sleutels worden dan daar opgehaald, waardoor de applicatie haar eigen sleutels kan roteren zonder wijzigingen hier. De URL moet **https** gebruiken: via een onversleutelde verbinding zouden de gepubliceerde sleutels onderweg kunnen worden vervangen, en wie dat doet, zou zich als de applicatie kunnen authenticeren.
  - Bij het opslaan wordt de URL eenmaal als controle opgehaald. Als er geen sleutelset terugkomt, wordt de URL toch opgeslagen en noemt een waarschuwing de reden. Dat is bewust, zodat een URL kan worden ingevoerd voordat de applicatie haar sleutels publiceert. Zolang de URL geen sleutelset levert, kan de applicatie niet worden gebruikt, en de eerste poging om haar te gebruiken wordt vastgelegd onder Monitoring.

Gebruik de link onder de sectie om tussen de twee te wisselen: **In plaats daarvan een JWKS-URI gebruiken** onder de sleuteltabel, en **Sleutels handmatig invoeren** onder het URI-veld. Het registreren van een sleutel verwijdert een opgeslagen JWKS-URI, en het opslaan van een JWKS-URI verwijdert de geregistreerde sleutels, zodat de twee bronnen nooit naast elkaar bestaan.

Drie instellingen hebben een sleutel nodig: **Private Key JWT**, **Mutual TLS (zelfondertekend certificaat)** en **Ondertekend request object (JAR) vereisen**. Zolang een daarvan is ingeschakeld en er geen sleutel en geen JWKS-URI is geregistreerd, opent het tabblad met OIDC-instellingen met een waarschuwing die naar de kaart Client-sleutels springt. Sleutels kunnen ook vooraf worden toegevoegd, voordat de methode wordt gewijzigd. Upload voor Mutual TLS met een zelfondertekend certificaat het client**certificaat** zelf in plaats van een losse openbare sleutel: de verbinding wordt geauthenticeerd door het aangeboden certificaat te vergelijken met het geregistreerde.

De privésleutel verlaat de applicatie nooit.

### FAPI 1.0 Advanced

Sommige ecosystemen (met name oudere open-bankingregelingen) schrijven het eerdere profiel **FAPI 1.0 Advanced** voor. Het is beschikbaar met het abonnement Pro en voegt drie vereisten toe aan alles wat hierboven staat:

- **Ondertekende autorisatieantwoorden (JARM)**: het antwoord op een autorisatieverzoek wordt geretourneerd als ondertekende JWT in plaats van als gewone URL-parameters, zodat de applicatie kan controleren of er in de browser niet mee is geknoeid. Dit is voor het profiel niet optioneel: een applicatie met FAPI 1.0 Advanced moet de JWT-response-mode aanvragen, anders worden haar autorisatieverzoeken geweigerd.
- **Ondertekende request objects (JAR)**: autorisatieparameters worden alleen geaccepteerd binnen een JWT die met de eigen sleutel van de applicatie is ondertekend, en die JWT mag niet langer dan een uur geldig zijn.
- **Certificaatgebonden access tokens (mTLS)**: op dedicated deployments met een Mutual TLS-edge worden access tokens gebonden aan het TLS-clientcertificaat van de applicatie, zoals het profiel voorschrijft.

Al deze vereisten worden automatisch afgedwongen zodra het profiel is geselecteerd, en als afgedwongen vermeld op het tabblad met OIDC-instellingen. Terugschakelen naar FAPI 2.0 of naar geen profiel heft ze weer op.

> **Opmerking:** op deployments zonder Mutual TLS-edge worden access tokens met dit profiel in plaats daarvan met DPoP gebonden, wat het profiel zelf niet accepteert. Neem contact op met support als een integratie tegen het volledige profiel moet worden gecertificeerd.

## Ondertekenings- en versleutelingscertificaten [#signing-and-encryption-certificates]

SAML- en WS-Federation-applicaties gebruiken een certificaat dat het platform automatisch genereert wanneer de applicatie wordt aangemaakt. U bewerkt het niet rechtstreeks; het openbare certificaat, de vingerafdruk en een metadata-URL worden alleen-lezen getoond, zodat u ze aan de applicatie kunt overhandigen.

Als een certificaat bijna verloopt of u het moet vervangen, gebruikt u **Certificaat vernieuwen** onder **Destructieve acties**. De applicatie moet daarna worden bijgewerkt met het nieuwe certificaat (of importeer de metadata-URL opnieuw). De ondertekeningssleutels achter deze certificaten worden centraal beheerd; zie [Ondertekeningssleutels](https://dts-identity.com/nl/docs/settings/signing-keys.md).

## Levensduur van tokens en afmelden [#token-lifetimes-and-logout]

- **OIDC**: stel de **Levensduur van het ID-token** in en een optionele **Maximale verificatieleeftijd** (die opnieuw authenticeren afdwingt wanneer de sessie ouder is dan de limiet). Configureer het afmeldgedrag via de **Post-logout redirect URI's** en de **Back-channel logout URI**.
- **SAML**: de geldigheid van Assertions wordt door het platform bepaald; configureer **Single Logout** via de SLO-URL van de Service Provider.
- **WS-Federation**: stel de **levensduur van het token** rechtstreeks op de applicatie in.

De levensduur van machine-to-machine- en API-tokens wordt bepaald door de API die u beschermt; zie [API's](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/apis.md).

## Applicaties aan gebruikers toewijzen [#assigning-applications-to-users]

Het registreren van een applicatie geeft niemand toegang. U bepaalt wie de applicatie mag gebruiken op het tabblad **Toewijzingen** van de applicatie, waar u deze kunt toewijzen aan:

- afzonderlijke **gebruikers**,
- **groepen**; zie [Groepen](https://dts-identity.com/nl/docs/directories/groups.md),
- hele **directory's**; zie [Gebruikersdirectory's](https://dts-identity.com/nl/docs/directories/user-directories.md),
- **organisaties** (met de CIAM-add-on): dit voegt de app toe aan de **goedgekeurde set** van de organisatie; de beheerders ervan ontvangen de app automatisch, terwijl andere leden [afzonderlijk worden geautoriseerd](https://dts-identity.com/nl/docs/directories/organizations.md#application-access).

Rechtstreeks toegewezen gebruikers worden per doelgroep weergegeven: **Medewerkers** en **Customers** hebben elk een eigen sectie en telling op het tabblad, en bij beide kan de toewijzing daar worden ingetrokken. Vanaf hier toegang verlenen is alleen mogelijk voor **medewerkers**, en de keuzelijst is tot hen beperkt.

Externe gebruikers krijgen een applicatie niet één voor één toegewezen. Zij bereiken de applicatie via hun directory, via een groep of, als lid van een organisatie, via de [afzonderlijke autorisatie](https://dts-identity.com/nl/docs/directories/organizations.md#application-access) die beperkt is tot de applicaties die voor die organisatie zijn goedgekeurd. Buiten die goedgekeurde set is er bewust geen toekenning per gebruiker, voor zakelijke klanten en consumenten gelijk.

Intrekken is nooit beperkt: een bestaande toewijzing kan altijd worden verwijderd, ook een toewijzing die volgens de huidige regels niet had kunnen worden aangemaakt. Zo kunnen de toewijzingen van een tenant die van een oudere regel is geüpgraded, worden opgeschoond.

Elke toewijzing kan optioneel een **startdatum** en een **vervaldatum** hebben, zodat de toegang automatisch begint of eindigt. Toewijzingen sturen ook [provisioning](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/application-provisioning.md) aan: een gebruiker wordt alleen in een downstream-applicatie geprovisioned zolang deze een actieve toewijzing heeft.

De toewijzing bepaalt de toegang; er is **geen schakelaar per app voor de aanmeldmethode**. Welke aanmeldmethoden een gebruiker ziet, wordt bepaald door de directory of verbinding waartoe deze behoort, niet door een schakelaar op de applicatie.

> **Opmerking:** afhankelijk van uw abonnement kunt u gebruikers zelf **toegang laten aanvragen** tot een applicatie en die aanvragen via een [goedkeuringsworkflow](https://dts-identity.com/nl/docs/workflows.md) laten lopen in plaats van ze rechtstreeks toe te wijzen. Zie [Authenticatie- en toewijzingsbeleid per applicatie](#per-application-authentication-and-assignment-policies).

> **Opmerking:** wanneer een applicatie tot een [workspace](https://dts-identity.com/nl/docs/governance/workspaces.md) behoort waarvoor **Workspace-leden beheren de toegang** is ingeschakeld, kunnen alleen workspace-leden met de machtiging **Toegang beheren** (plus verantwoordelijken en volledige beheerders) de toegang ervan toewijzen of intrekken.

## Authenticatie- en toewijzingsbeleid per applicatie [#per-application-authentication-and-assignment-policies]

Op het tabblad **Beleid** van de applicatie stelt u twee onafhankelijke zaken in: hoe sterk gebruikers zich moeten authenticeren om de app te bereiken, en of toewijzingen een goedkeuringsworkflow nodig hebben.

**Authenticatievereiste**: kies er een:

- **Standaard**: gebruik de standaard authenticatievereisten van het platform.
- **Always require MFA**: elke aanmelding bij deze applicatie vereist een tweede factor.
- **Een verificatiebeleid toepassen**: koppel een Conditional Access-beleid dat bepaalt *wanneer* step-up of MFA vereist is, op basis van signalen zoals netwerklocatie, tijd of risico. Zie [Verificatiebeleid](https://dts-identity.com/nl/docs/security/conditional-access/authentication-policies.md).

**Toewijzingsbeleid** (vereist de workflows-add-on):

- **Users may request access**: gebruikers vragen deze app zelf aan via een self-service-goedkeuringsworkflow in plaats van te wachten tot een beheerder deze toewijst, waarbij wordt verwezen naar een [goedkeuringsworkflow](https://dts-identity.com/nl/docs/workflows/approval-flows.md) die u selecteert.

Om te beperken *wie* deze applicatie mag toewijzen, plaatst u deze in een [workspace](https://dts-identity.com/nl/docs/governance/workspaces.md) met beheerde toegang. Zie [Multi-factorauthenticatie](https://dts-identity.com/nl/docs/security/multi-factor-authentication.md) voor de beschikbare factoren en hoe step-up werkt.

## Provisioning toevoegen naast SSO

Single Sign-On en uitgaande provisioning zijn **onafhankelijke schakelaars op dezelfde applicatie**. Configureer eerst SSO zodat gebruikers zich kunnen aanmelden, en schakel daarna optioneel [Applicatieprovisioning](https://dts-identity.com/nl/docs/integrations/application-provisioning.md) in, zodat het platform ook accounts in de gekoppelde app aanmaakt en onderhoudt. U kunt elk van beide afzonderlijk gebruiken of beide samen.

## Naslag

| Term | Betekenis |
|---|---|
| Client ID | De openbare identifier van de applicatie bij het platform. |
| Client secret | De vertrouwelijke credential waarmee een web- of machine-to-machine-applicatie zich authenticeert. |
| Public client | Een app (single-page, native, apparaat) die geen secret kan bewaren en in plaats daarvan PKCE gebruikt. |
| Token exchange | Een OIDC-grant die een token omwisselt voor een ander, zodat een service downstream kan aanroepen als de oorspronkelijke gebruiker. |
| Redirect URI | Een toegestane URL waarnaar het platform de gebruiker na de aanmelding mag terugsturen; wordt exact vergeleken. |
| ACS URL | Het endpoint van de SAML Service Provider dat Assertions ontvangt. |
| Realm | De identifier van de WS-Federation-Relying-Party. |
| Eigenaar | Een gebruiker die verantwoordelijk is voor een applicatie; hoort bij gedelegeerde beheertoegang tot alleen de eigen resources. |
| Toewijzing | Een toekenning waarmee een gebruiker, groep, directory of organisatie een applicatie mag gebruiken, optioneel in de tijd beperkt. |

## Probleemoplossing

- **De applicatie meldt een niet-overeenkomende redirect-URI.** Redirect-URI's worden exact vergeleken, inclusief schema, host, poort, pad en afsluitende slash. Voeg de exacte URI die de applicatie verzendt (controleer het verzoek) toe aan de lijst met redirect-URI's. Wildcards worden niet geaccepteerd.
- **De aanmelding mislukt direct na het roteren van het client secret.** Het oude secret werkt direct niet meer wanneer u roteert. Werk het secret bij in de configuratie van de applicatie en zorg ervoor dat er maar één secret tegelijk in gebruik is.
- **De SAML-aanmelding mislukt met een fout in de handtekening of het certificaat.** Controleer of de Service Provider het huidige ondertekeningscertificaat vertrouwt en of de klok gesynchroniseerd is. Een groot klokverschil tussen de twee systemen laat Assertions verlopen of nog niet geldig lijken.
- **Een gebruiker kan de applicatie niet zien of openen.** Toegang wordt verleend, niet automatisch toegekend. Wijs de applicatie toe aan de gebruiker (rechtstreeks, of via een groep, directory of organisatie). Zonder toewijzing verschijnt de applicatie niet in de launcher van de gebruiker en wordt interactieve aanmelding geweigerd.

Zie ook de [woordenlijst](https://dts-identity.com/nl/docs/reference/glossary.md).
